گويند : ادرار آسمانى رنگ نشانهء آن است كه صاحب ادرار داروى سمى تناول كرده است . اگر ادرار در چنين حالتى با ته‌نشين همراه باشد اميد به زندگى بيمار هست و گرنه بيم مرگش مىرود . ادرار زنگارى نشانهء صحيح از كار افتادگى است . ادرار سياه‌رنگ « 91 » : رنگ سياه كه از رنگ زعفرانى به آن حالت رسيده باشد ، همانطور كه در بيمارى يرقان پيش مىآيد ، نشانهء تراكم صفرا و سوختن آن است و علامت آن است كه سودا از صفرا پديد آمده است و دليل بر وجود يرقان مىباشد . رنگ سياهى كه از تبديل رنگ تيرهء مايل بسياهى به آن حالت رسيده است علامت سوداى خونى است . رنگ سياهى كه از گرايش رنگ سبز و پونه‌اى به آن حالت ايجاد شده است ، فقط نشانه سوداست . بطور كلى و در هر حال ادرار سياهرنگ دليل بر سوختگى زياد يا سردى شديد و يا از بين رفتن حرارت غريزى است و يا اينكه نشانهء بحران است و دارد مواد زائد سودائى را از طبيعت خارج مىسازد . همچنين ادرارى كه بواسطهء سوختگى به سياهى مىرسد نشانهء سوختگى شديد است . در چنين حالتى قبل از آمدن ادرار سياه ، ادرار زرد و سرخ مىآيد و ته‌نشين آن بضخامت كم و به صورت ذرات بهم چسبيده فرونشسته است ولى زياد متراكم نيست . ممكن است ادرار سياه ولى نه كاملا سياه ، بلكه متمايل به زرد و زعفرانى باشد و يا به تيره‌رنگى گرايش داشته باشد . اگر در اين حالت رنگ آن به زردى بزند اكثر نشانه وجود يرقان است . اگر قبل از اين ادرار سياه ، رنگ آن به سبزى و پژمردگى ( تغيير رنگ ) نزديك شده باشد و كم درد باشد و درد آن متراكم و به مادهء خشك شباهت داشته باشد نشانهء گرمى مزاج است . اگر ادرار سياهرنگ ولى بدون بوى باشد و يا داراى بوى كمى باشد نشانهء سردى است زيرا گاهى كه طبيعت بسيار فروكش مىكند ادرار بوى ندارد . ادرار سياهرنگ خبردهندهء از بين رفتن و گداختن نيرو به تبعيت از برافتادن نيروى غريزى است و گاهى نيز علامت تصفيه و شروع بهبودى مىباشد ، نظير ادرارى كه در اواخر بهار پيدا مىشود . گاهى نيز دنبالهء از بين رفتن بيمارىهاى طحال و پشت‌درد و زهدان و تب‌هاى سودائى است كه بطور شبانه‌روزى است و نشانهء گداختن عوارضى مىشود كه از احتباس

--> ( 91 ) - براى رنگ سياه ادرار عوامل مختلفى ذكر گرديده است كه اهم آنها عبارتند از . وجود هموگلوبين ، ملانين ، آلكاپتون ، كاربل ، ليزول ، برنس كاتشين ، قطران و اسيد ساليسيليك .