علائم ( نشانه‌ها ) محل بروز علائم يا سطح اندام است و آن يا از حس‌شدنىهاى ويژه‌اى سرچشمه مىگيرد ، مانند حالات رنگ و حالات بسودنى چيزهاى سخت و نرم و گرم و سرد و از اين قبيل . . . و يا از حس‌شدنيهاى مشترك كه از سرشت اندام و حالت اندام و جنبشها و آرامشهاى اندام درك مىشوند . برخى از علائم كيفيت درون را نمايان مىكند ، مانند پريدن ( اختلاج ) لب كه دليل بيش و كمى و چندىوچونى اندازهء استفراغ ( قى ) است . عده‌اى ديگر نيز از كيفيت اندامهاى درونى خبر مىدهند ، مثلا كوتاهى انگشتان دليل كوچكى كبد است . از مشاهده براز ( مدفوع ) كه ممكن است سياه ، سفيد و يا زرد باشد مىتوان به كيفيت درون پى برد . از طريق گوش دادن يعنى مثلا با شنيدن صداى قرقر شكم كه باد در آن پيچيده است و يا سوء هضم موجود است مىتوان به آن حالات پى برد . از طريق بويائى و چشائى و از اين قبيل . . . نيز مىتوان علائمى بدست آورد . بينائى و حس‌شدنيهاى مشترك در تشخيص شركت دارند مثلا ديدن كوژى ناخن به تشخيص بيمارى سل و دق كمك مىكند . از حس كيفيت سطح بدن مىتوان به حالت درونى پى برد مانند اينكه سرخى گونه به تشخيص بيمارى ذات الريه و كوژ شدن ناخن به تشخيص قرحه شش كمك مىكند . اما علائمى كه از راه جنبش و آرامش به آنها پى مىبريم به توضيح زياد نياز ندارند و ما آنها را به تفصيل ذكر خواهيم كرد . علائمى كه در آرامش و سكون بدست مىآيند عبارتند از سكته ، صرع ، غش ، فالج « 56 » . علائم حركتى مانند فراشا ، لرزه تب ، سكسكه ، عطسه ، خميازه ، كش دادن بدن ( تمطى ) ، سرفه ، پريدن اندام ( اختلاج ) ، ترنجيدن در آغاز پيدايش تشنج .

--> ( 56 ) - نسخه انگليسى : « در حالاتى كه كاهش فعاليت ديده مىشود ، عبارتند از سكته ، صرع سنكوپ و فالج »