خونريزى از راه دهان ، خون همراه بصاق ، خون‌ريزى مقعد ، خونريزى بر اثر حيض ، واژگون شدن معده ، سقط جنين بدون علت ، اضطراب‌ها ، عرق كردن زياد . آبهاى كبريتى ( گوگردى ) فوائد زير را دارند : پىها را مىپالايند و تميز مىكنند ، درد كشيدگى و ترنجيدن را آرامش مىدهند ، جوش و دملهاى ديرپا و مزمن را از سطح بدن مىزدايند ، آثار نامطلوب و لكه‌هاى سياه و سفيد و بهك را از بين مىبرند ، مواد زائدى را كه به سوى مفصلها و طحال و كبد در حال ريزش هستند مىگدازند ، زهدان را سخت و محكم مىنمايند . زيان آب كبريتى در آن است كه معده را سستى مىبخشد و اشتها را از بين مىبرد . آبهاى كويرى : كسى كه در آب كويرى تن را شست‌وشو مىدهد نبايد سر به زير آب فروبرد ، زيرا آب كوير امتلاء سر بوجود مىآورد . آب كوير تا مدت معينى گرمى بخش است و همچنين سستى ببار مىآورد ، بويژه زهدان و آبدان و قولون بوسيلهء آب كويرى به سستى مىگرايند . آب كويرى براى رشد و نمو زيان‌آور است . كسى كه مىخواهد استحمام كند ، بايد شست‌وشو را به آرامى و آهستگى و نرمش انجام دهد و بتدريج در آب فرورود و بدون مقدمه و يكباره خود را به آب نياندازد و يا يكباره آب بر جسم نپاشد . شايد در فصلى كه راجع به بهداشت است مجددا به بحث درباره گرمابه‌ها برگرديم و زياده بر آنچه ياد شد نظرياتى ابراز داريم . درباره استعمال آب سرد نيز شرحى خواهيم داشت . آفتاب‌خورى : اگر گرماى آفتاب زياد باشد و كسى كه در برابر آفتاب قرار دارد در جنبش و مخصوصا جنبش سخت و دشوار مثلا در حال دوندگى و هروله كردن باشد ، از فوائد زير برخوردار خواهد بود : در اين وضع ، مواد زائد شديدا از بين مىروند ، اندام باد كرده به عرق كردن وادار مىشود ، آماس حاصل از زيادى گوشت به تحليل مىرود ، آماس استسقائى فروميشيند ، آفتاب خورى براى ربو مطلوب و براى انتصاب نفس ( ارتوپنه ) مفيد است ، سردرد مزمن را از بين مىبرد و به مغزى كه مزاجش سرد است نيرو مىبخشد . اگر شخصى كه آفتاب مىخورد بر جاى خشك نشيند و زيرش رطوبت وجود داشته