همچنين اگر بعد از تابستان جنوبى و خشك ، پائيز شمالى و پربارش بيايد ، در زمستان آن سال سردرد ، نزله ، سرفه و صداگرفتگى زياد مىشود . اگر بعد از تابستان جنوبى ، پائيز شمالى آيد چنان كه دانستى ، بيمارىهاى عصر ( فشردگى ) و احتقان پديد مىآيند . اگر تابستان و پائيز هر دو جنوبى و مرطوب باشند و در آن سال رطوبت زياد بوجود آيد ، در زمستان بعد از آن ، بيماريهاى عصر كه در سطور بالا ذكر كرديم روى مىآورند و احتمال دارد كه احتقان و تراكم مواد زياد باشد و راه خروج نيابند و بيمارىهاى عفونى پديد آيند . با هر زمستانى حتما بيماريهائى مىآيند ، زيرا مواد ناپسند و احتقان‌آور با زمستان آشنائى و هم‌مزاجى دارند . اگر تابستان و پائيز هر دو شمالى و خشك باشند بسود كسانى است كه از رطوبت و عرق النساء رنج مىبرند . اما كسان ديگر شايد به رمد خشك و نزلهء مزمن و تبهاى گرم و ماليخوليا گرفتار آيند . و بدان كه : در زمستان سرد و بارانى سوزش مجراى ادرار ( حرقه البول ) روىآور است . اگر گرماى تابستان شديد و تابستان بسيار خشك باشد ، خناق‌هاى كشنده و غير كشنده و تركننده و ناتركننده روى مىدهد و تركيدن در داخل و خارج پديد مىآيد . همچنين در تابستان گرم و بسيار خشك ، عسر البول ( دشوارى دفع ادرار ) ، سرخك ، حميقاء ( آبله‌مرغان ) و آبله سليمات ، رمد ، تباهى خون ، كرب ، بند آمدن حيض و خون بابصاق شيوع مىيابند . اگر بعد از زمستان خشك ، بهار خشك بيايد ، بهارى است ناپسند . در چنين فصلى آفات درختان و ساير نباتات را فراميگيرد و حيوانات اهلى كه از آنها تغذيه مىكنند به تباهى مىگرايند و هركس گوشت آنها را بخورد بيمار مىگردد . فصل هشتم - تاثير تغييرات هوائى كه با هواى طبيعى تفاوت زياد ندارند اينك بايد گفتار خود را دربارهء تغييرات غير طبيعى هوا و تغييرات هواى طبيعى كه از رويدادهاى آسمانى و زمينى منشاء مىگيرند و بخش اعظم اين بحث را در مباحث مربوط به فصول سال آورده‌ايم تكميل كنيم :