سيوم نيكى چهارم چرب‌گويى * و پنجم داد ، ششم نيك‌خويى و هفتم مردى و هشتم سوارى * نهم رادى دهم هم بردبارى ازين هريك شدست او داستانى * ميان رادمردان چون نشانى ( 97 تا 104 ) اين امير كه لقب ناصر الدوله دارد و به اين همه اخلاق ستوده متّصف است كيست ؟ بعضى از محققين امير كردنژاد حسنويه ابن حسين كه در سال 350 هجرى از طرف عضد الدوله پادشاه بويى حكومت كردستان و از خليفهء عباسى لقب ناصر الدوله را يافته و يا پسرش ناصر الدين ابو النجم بدر بن حسنويه را كه به سال 370 هجرى جانشين پدر شده است ، و بعضى ديگر ابو الحسن بن محمد بن ابراهيم بن سيمجور را كه در فاصلهء بين سالهاى 350 تا 371 هجرى سه بار حكمران خراسان بوده و پس از پايان حكومت نوح بن منصور به ناصر الدّوله ملقب گرديده است مىدانند « 1 » . امّا آنچه مسلّم است در سال 367 نشر زبان فارسى درى و گسترش آن در خراسان بيش از نقاط ديگر بوده و با در نظر گرفتن مشخصات لفظى ، بدون هيچ ترديدى اين كتاب از خراسان است نه از مغرب ايران ، كه در آن تاريخ زير سلطهء امير كردنژاد حسنويه بوده است . و از طرف ديگر ابو الحسن محمد بن ابراهيم بن سيمجور به نوشتهء حبيب السير در سال 388 ه . ق . لقب ناصر الدوله گرفته است درحالىكه حكيم ميسرى در فاصله 367 و 370 ه . ق . كتاب خود را تأليف كرده است و از همه مهمتر اين است كه اين امرا بداشتن صفات آن‌چنانى كه ميسرى تعريف كرده معرفى نشده‌اند . باحتمال بسيارى قوى ممدوح ميسرى بنيان‌گذار سلسلهء غزنوى يعنى امير سبكتكين است كه لقب ناصر الدوله « 2 » داشته و از شعبان 366 ه . ق . جانشين التبكين شده و قدرت

--> ( 1 ) - ر ك . متينى ، جلال ، مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى مشهد شماره سوم سال هشتم . ( 2 ) - ر . ك . مجمل التواريخ و القصص ص 287 .