ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

784

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

مانده است از علامات بول ياذ كنم . « 1 » فى البول بول ياذ كرده‌ام اندر باب حميّات « 1 » آن مقدار كه اندر خور بود بذان جاى و باقى مانده است « 2 » اينجا بكويم . بول تيره كى برنك شراب ميويزى بوذ يا برنك نخوذآب اين از ابوال ابستنان بوذ يا مستسقيان يا بول اصحاب دق يا بول ان كسى كه ورا اندر شكم آماسى بوذ كرم مزمن . بولى كه بنيراب را ماند يا بفقاع و سبيذ بوذ دليل بوذ كى بدين اب ريم اميخته است و خداوند ورا ريش مثانه بوذ « 3 » يا ريش كرده يا ريش قضيب ، ان بول كه بكوشت‌آبه ماند كه كوشت تازه كشته شسته بوند دليل ضعيفى جكر بوذ ، « 4 » يا خونى كبا بول ( f . 628 ) امذه بوذ « 4 » ، بول كبخاصه خون بوذ دليل بوذ بر ركى از ركها « 5 » كه « 5 » بكسسته بوذ ، ريك كى اندر « 6 » بول « 6 » بديد آيذ و كاه بول تيره ايذ « 7 » جن جغرات و كاه روشن « 8 » جو آب و بر بهناكاه درد بوذ دليل سنك بوذ اندر كرده « 8 » ، جون با بول ريكىايذ سبيذ و جن جامه بجنبانى باره‌باره كردذ و سخت روشن كردذ دليل سنك مثانه بوذ ، بول مانندهء بول خر دليل سرسام بوذ و درد سر ، جن تب بروذ « 9 » و آب « 9 » رنكين بمانذ دليل بوذ كجكر كرم است يا آماسيذه ، هر بولى كتيره بوذ « 10 » و بذرنك بوذ و كنده دليل آماسى بوذ « 11 » به شكم اندر اكر به شوذ « 11 » و الا مخاطره بوذ ، آن بول كى بروغن مانذ

--> ( 1 - 1 ) - ف : باب فى معرفة البول . بول ياذ كردم اندر حميات ( 2 ) - ف : بمانده است . م : افزوده . اكنون ( 3 ) - ف : است ( 4 - 4 ) - ف : يا خوى كه با بول اميخته بوذ م : خونى كه با بول اميخته بيايد يا ( 5 - 5 ) - ف : كرده ( 6 - 6 ) - ف : دل ( 7 ) - ب ه : ظ . و بسته ( 8 - 8 ) - ف : چن آب بر پهناكاه درد بوذ دليل ان‌كه سنك اندر كرده است ( 9 - 9 ) - ف : بول ( 10 ) - ف : « بوذ » ندارد ب ه : افزوده . بقوام ( 11 - 11 ) - ف : اندر شكم اكر به شذ