ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

785

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

يا زبر بول جن روغنى « 1 » بوذ دليل دق بوذ و كر اين « 2 » زبر « 2 » بود و بسيار بوذ دليل كداختن بيه كرده بوذ ، بول سبيد جن آب با تب تيز دليل آن بوذ كه همه حرارت بسر برآمده است و دليل اختلاط عقل بوذ و جن بسيار « 3 » بماند دليل مرك بوذ ، جن ناقه را بول به حال صحت باز نيايد دليل آن بوذ كه ديكربار بيمار شوذ « 4 » ، بول سبيد و سطبر جن اندكى بوذ دليل فالج و سكته بوذ و جن بسيار شوذ بيمارى بكدرذ ، آن بولى « 5 » كبدو قطره‌قطره خون فسرده بوذ بتبهاء تيز دليل هلاك بوذ ، بول كى بدوغ مانذ بتبهاى تيز اندر دليل مرك بوذ و كر كم شوذ باز دليل دق بوذ ، بول كبر يك حال بمانذ و نكردذ از آن حال دليل آن بوذ كه بيمارى دراز بمانذ « 6 » . انواع اين جيزها كه به بول آيذ يكى را رسوب خوانند و ياذ كرديم ، يا خلطى بوذ خام بلغمى كبا بول فرود آيذ جون بجنبانى با بول برآميزد و بول را تيره كند و رسوب نكند ، و سديكر ريم بوذ ( f . 629 ) جن ورا « 7 » بجنبانى باره‌باره ريم با بول برآميزذ و بول را تيره كند و باز زوذ فروذ آيذ « 8 » ببن جامه بنشينذ « 9 » و ببوى كنده بوذ و خام كنده نبود « 9 » ، و جهارم ريك بوذ و اين دو كونه بوذ يكى ماننده ريك مكّى بوذ كه زركران دارند برنك سرخ بوذ و اين از كرده بوذ و ديكر سبيد بود يا خاكستركون يا برنك خاك و اين از مثانه آيذ ، يا جسمى آيذ سبيد مانندهء موى و اين از كرده آيذ و بوذ كى بدرازى انكشتى بوذ يا بدستى و دليل بوذ كه بتن اندر اخلاط خام كرد آمدست ، يا با بول باره‌باره كوشت ايذ و اين دليل بوذ بر ريش كرده اكر بىتب بوذ ، باز اكر با تب بوذ دليل آن بوذ كخون بسوخت

--> ( 1 ) - ف : روغن ( 2 - 2 ) - « ف » و « م » : زير ( 3 ) - ب ه : برين ( 4 ) - ف : كردذ ( 5 ) - ف : ان بول ( 6 ) - ب ه : اكنون ( 7 ) - ف : « ورا » ندارد ( 8 ) - ف : افزوده . و ( 9 - 9 ) - ف : ندارد م : و ببوى كنده بوذ و خام بوذ