ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

783

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

مر تب را « 1 » ، شكستن اندامها و طعام ناارزو كردن « 2 » دليل تب بوذ « 3 » ، مغش كشتن و باذها اندر شكم افتاذن دليل قولنج بوذ « 4 » ، كرانى و درد و تمدّد به زير بشت برابر كرده دليل بيمارى كرده بوذ خاصه جن بول از عادت طبيعى بيرون بوذ كه بيش آيذ يا كم ، براز سوزان كه مقعد از وى بسوزذ دليل بوذ بر سحج « 5 » ، ( f . 627 ) سوختن احليل بوقت بول « 6 » دليل بوذ بر قروح آنجا و آن آلات بول ، خارش بن و مقعد دليل باسور بوذ مكر كى از كرمان خرد بوذ ، بسيار دمّل آمذن دليل « 7 » خراجى عظيم « 7 » بوذ ، بهق سبيد بترسند تا بيش « 8 » نكردند ، تبشهاء روى « 8 » و آواز كرفتن و ضيق النفس دليل جذام بوذ بخاصه جن سبيدى جشم تيره بوذ ، جن حال تن از عادت خويش بكردذ كه طعام آرزو نيايذ يا بيشتر « 9 » آيذ از مقدار خويش « 10 » يا خواب « 9 » آشفته آيذ يا مضطرب « 11 » يا خون باسور « 12 » امذى اكنون نيايذ « 13 » يا اندامها سست كردذ يا « 14 » فرامشت كار كردذ يا خيره كردذ يا مزّه دهان بىمزه كردذ « 15 » يا جماع بسيار آرزو كند يا نكند ، جو « 16 » ازين جيزها جيزى بديذ آمذ ببايذ نكرستن « 17 » و اندر يافتن و الا بيمارى عظيم آرذ ، و كر بيمارى دارذ كى آن را نوبه بوذ جون صرع يا اوجاع المفاصل يا قولنج بايذ تا بيش از نوبت « 18 » اندر يافته شوذ تا اين نوبت نيايد و كر بيايد اندك‌تر ايذ ، و بسنده كنم ازين باب و بقيتى

--> ( 1 ) - ب ه : علاج كن ( 2 ) - ف : ارزو ناكردن ( 3 ) - ب ه : بعلاج تب مشغول . . . ( 4 ) - ب ه : بعلاج قولنج مشغول شو ( 5 ) - ف : شحح ( 6 ) - ب ه : كردن ( 7 - 7 ) - ب ه : خراج بزرك ( 8 - 8 ) - ف : نكردذ تبشهاى روى و اماس ( 9 - 9 ) - ف : از مقدار ايذ يا بخواب ( 10 ) - ب ه : يا . . . بسيار ارزو ايد يا نيايد يا بول و براز كمتر ايد يا بيشتر از مقدار خويش ( 11 ) - در « ب ه » كلماتى ناخوانا افزوده است ( 12 ) - ب ه : و حيض ( 13 ) - ب ه : ظ . يا نيامد و اكنون بيايد ( 14 ) - ب ه : مردم ( 15 ) - در « ب ه » كلماتى ناخوانا افزوده است . ( 16 - 15 ) - ف : يا جماع ارزو نيايذ يا بسيار ارزو كنذ چن م : يا جماع همى بسيار ارزو آيذ يا هيچ ارزو نيايذ ( 17 ) - ف : نكريذن ( 18 ) - در « ب ه » كلماتى ناخوانا افزوده است . م : او ان را