ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

782

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

موى و مكس و بشّه علامات آب فروذ آمذن بوذ بشتاب و علاج او بكن تا آب « 1 » فرونيايذ ، دايم زكام و نزله « 1 » آمذن ازو بيم سل و ربو بوذ اندر بايذ يافتن به شراب خشخاش و ماليدن سر بر كوهاى درشت و طلى سبندان برنهاذن بسر « 2 » و داغ كردن بر درزهاء سر ، خوى بسيار امذن دليل برّى بوذ فصد بايذ كردن و غذا اندكى بايذ خوردن ، اكر خوى كنده بوذ زوذ فصد كن كه « 3 » تب نزديك آمذه بوذ و سكنكبين به كار دارند و اسهال « 4 » ، از خفقان بيوسته ببايذ ترسيذن از مرك مفاجا « 5 » زوذ فصد بايذ كردن « 6 » و بداروهاى « 7 » خفقان مشغول شدن « 8 » از كرم و سرد « 9 » ، از امتلا مفرط بترسند « 10 » از بهر مرك مفاجا و سكته « 11 » ، و خون برآمذن از كلو « 12 » زوذ فصد بايذ كردن و بسيار خون بركرفتن ، تيركى حواس و ضعيفى حركات ارادى با علامات امتلا دليل سكته‌ى بلغمى بوذ بشتاب بعلاج سكته مشغول [ شو ] « 13 » از مسهل و غرغره « 14 » ، كرانى اندر « 15 » بهلوى راست و تمدّد براستاى تهىكاه و ضلوع الخلف « 16 » دليل بيمارى جكر بود زوذ بعلاج او « 17 » مشغول بايذ شذن « 18 » ، آماس روى و اماس بلكهاء جشم دليل استسقا بوذ به دو مشغول بايذ بوذن ، جن براز و غايط « 19 » سبيد كردذ دليل يرقان بوذ « 20 » بعلاج او مشغول بايذ شذن ، كندكى براز دليل ناكواريذن طعام بوذ « 21 » ، كندكى بول دليل عفونت اخلاط بوذ « 22 » اندرياب

--> ( 1 - 1 ) - ف : فرونبايذ و دايم نزله و زكام ( 2 ) - ف : بر سر ( 3 ) - در اصل افزوده : « خوى » و در « ب ه » روى آن خط كشيده است ( 4 ) - ب ه : كند ( 5 ) - ف : افزوده . و ( 6 ) - ب ه : و خون بسيار بر . . . م : و خون بسيار بر بايذ كرفتن ( 7 ) - ب ه : علاج ( 8 ) - ف : مشغول شذه ( 9 ) - ب ه : كشتن تن ( 10 ) - ف : بترسيد ( 11 - 8 ) - م : كرم كشتن و سرد كشتن تن كه نه طبيعى بوذ ان از امتلا مفرط بوذ جون جنين بديد آيد ببايد ترسيدن از مرك مفاجا وز سكته علاج ( 12 ) - در « ب ه » كلماتى ناخوانا افزوده است م : بذ بوذ ( 13 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل : شوذ ( 14 ) - ب ه : ظ . و قى ( 15 ) - ف : « اندر » ندارد ( 16 ) - ف : اضلاع الخلف ( 17 ) - ب ه : يعنى جكر ( 18 ) - ف : بايذ بوذن ( 19 ) - ف : « و غايط » ندارد ( 20 ) - ب ه : و سده ( 21 ) - ب ه : و ( 22 ) - ب ه : و دليل آمدن . . .