ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

781

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

« 1 » بيمار ببايذ دانستن « 1 » جنانك موافق ان فصل بوذ تا آن بيماريها كه بدان فصل بوذ ورا نيايذ ، و به كار هوا نكاه بايد داشتن تا آن « 2 » بيماريها كه سبب او هوا بود تو بذانى و اندريابى « 3 » بعلاج تا ترا سلامت بود « 3 » ، و علاماتى كه ازو ببايد ترسيدن « 4 » ، جنانك اكر كسى را شقيقه دارذ يا درد سر بدانى كه بانتشار باز كردذ يا بجشم آب فرود آيد جن اين حال دايم كردذ بشتاب و آن ركها « 5 » كبجاى « 5 » صدغ « 6 » بود بياهنج و بيارها بزرك مشغول شو و نقيع الصبر ، و جن اختلاج از يك‌سوى روى دايم كردد لقوه ارذ « 7 » جن اين علامات ديذى زوذ علاج لقوه كن و اسهالى « 8 » كن قوى و قى كن قوى و بباب لقوه مشغول كرد « 9 » ، جن اختلاج همه تن دايم شود علامات « 10 » تشنج بود از باب تشنج يارى خواه ، خدر و خيره شذن اندامها علامت فالج بود اندرياب « 11 » و بعلاج فالج مشغول كرد ، سرخى روى جن دايم كردد بيرون از عادت و لون طبيعى و سرخى جشمها و ركها بديذ آمذن اندر جشم و درد سر دايم و آب دويذن از جشم بسيار وز « 12 » روشنائى كريختن علامت سرسام بوذ بشتاب بفصد و اسهال و تقويت مغز و بسركا « 13 » و روغن كل و كلاب بر سر « 14 » كردن وز « 14 » باب سرسام يارى خواه ، كابوس جن دايم كردذ اعنى سكاجه و سدر ، و دوار جن بسيار كردذ از علامات صرع بوذ بشتاب و علاج صرع كن ، دايم غم‌ناك بوذن بىسببى كه آن واجب « 15 » كند و بذكمان كشتن وز « 12 » خويشتن نوميد كشتن از ( f . 626 ) علامات ماليخوليا بوذ « 16 » ، جن كسى بيش جشم خويش خيالات بيند « 17 » جن

--> ( 1 - 1 ) - ف : را تيمار بايذ كردن م : تيماران بدارذ و كار ان كند ( 2 ) - ف : اين ( 3 - 3 ) - ف : تا ترا سلامت باشذ ( 4 ) - « ف » و « م » : پرسيدن ( 5 - 5 ) - ف : كه بجانب ( 6 ) - در « ب ه » كلمه‌اى ناخوانا افزوده است . ( 7 ) - ف : ايذ ( 8 ) - ف : اسهال ( 9 ) - ف : مشغول شو ( 10 ) - ف : علامت ( 11 ) - ف : افزوده . نكر ( 12 ) - ف : و از ( 13 ) - ف : سركا ( 14 - 14 ) - ف : نهاذن و از ( 15 ) - ف : افزوده . بوذن ( 16 ) - ف : افزوده . علاج ماليخوليا كن ( 17 ) - ب ه : ظ . و دايم . . . و بيك جشم