ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
760
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
[ صفت اقراص كل ] « 1 » : بكيرذ كل سرخ ده درم سنك سنبل يك درم سنك ربّ السوس يك درم سنك تخم خيار و تخم كسنى از هر يكى دو درم سنك ، قرص كند بجلاب شربتى دو درم سنك بسكنكبين و آب نار ، و اينهمه آنكاه بوذ كه علامات صفرائى بوذ . [ صفت ] « 1 » قرصى ديكر : طباشير دو درم سنك كل سرخ سه درم سنك تخم خيار و تخم كنكاو و تخم كدوى شيرين « 2 » از هر يكى دو درم سنك نشاسته و كثيرا از هر يكى نيم درم سنك ربّ السوس دو درم سنك ترنكبين بنج درم سنك ، اينهمه قرص كند شربتى دو درم سنك با جلّاب ، و اين آنكه « 3 » بايذ خوردن كه تشنكى بسيار بوذ ، بسنده كنم « 4 » ازين باب ، باز آن لرزه را كى كرم نكردذ بكوى تا راه روذ و بكرمابه اندر رود و خوى آرذ و باز استفراغ كند « 5 » بدان جيزها كبباب تب بلغمى ياد كردم و غذا بايذ تا لطيف دارذ وز « 6 » غذاهاء بلغمى دور باشذ و از خواب حذر كند مكر اندكى كجاره نبوذ اكر به شوذ و الا هر شبى بوقت خواب از ان معجون حلتيت كبباب حمّى ربع ياذ كردهام « 7 » بخورد تا خوى ايذ « 8 » يا بوقت لرزه به مقدار « 8 » يك فندق ، و جامه كرم بوشد « 9 » تا عرق آيذ و باز روغن قسط بايذ تا باعضا « 10 » در مالذ « 10 » و دمادم آب سخت كرم بخورذ بوقت لرزه و ببخار آب كرم بباشذ و كليمى « 11 » بخويشتن اندر كشذ و اكر بدان آب بابونه « 12 » بوذ و اكليل الملك جوشانيذه به بوذ ، و شراب صرف خورد اكر با بلبل بوذ ( f . 609 ) به بوذ ، و « 12 » بدينكونه علاج بايذ كردن و اين قوانين ياذ بايذ داشتن .
--> ( 1 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ( 2 ) - ب ه : مقشر ( 3 ) - ف : انكاه ( 4 ) - ف : بسنده كنيم ( 5 ) - ف : « كند » ندارد ( 6 ) - ف : و از ( 7 ) - ف : ياذ كردم ( 8 - 8 ) - م : و ان بوقت خواب خورذ مقدار ( 9 ) - ف : بپوشذ ( 10 - 10 ) - ف : بمالذ ( 11 ) - ف : كليم ( 12 - 12 ) - ف : و اكليل الملك جوشانيذه بوذ به بوذ و شراب