تلازق او بايذ خوردن ، اكر بلغم سطبر بوذ فلافلى و سكزينيا بايذ ، و كر تنك بوذ دنيد كل و دوا الريوندى و مصطكى و عود هندى و انيسون و كلنكبين عسلى يا شكّرى « 1 » و سكنكبين بزورى عسلى يا شكرى و دمادم قى كردن « 1 » بترب و سكنكبين و آب كرم ، باز اكر « 2 » قى « 2 » بسيار كردذ و هر طعامى « 3 » كه بخورذ قى كند ميبه بايذ خوردن يا شراب نار بزبوده يا اين شراب [ صفت او ] « 4 » : بكيرذ ناردانك « 5 » ترش يك من كندر سبيذ و مصطكى از هر يكى بنج درم سنك زبوذه « 6 » خشك هفت درم سنك ، ببزذ اين‌همه را با سه من اب تا بيك من باز آيذ باز اندك‌اندك بخورذ هر بارى جند يك درم سنك تا آنكاه كى قى بازايستد ، « 7 » و كر از بس قى درد سر بوذ اب « 7 » طبيخ بابونه و اكليل الملك بر سر ريزذ و دست و باى به آب « 8 » كرم [ اندر ] « 9 » نهد ، و روغن نه‌بايذ اندوذن بهيج حال ، و نكاه بايذ داشتن تا بيش از نوبه « 10 » بخواب اندر نروذ ، و غذا نخورذ و بيشتر غذا نخوداب دارذ بآبكامه خوش كرده و آب با ما العسل خورذ يا « 11 » ما السكّر اكر كلنكبين همى زيان دارذ و تا جاره بوذ كوشت ( f . 594 ) نخورذ . [ صفت ] « 4 » شرابى شايسته « 12 » كبجاى آب « 12 » بخورذ : آب روشن دو رطل انكبين يك رطل بجوشانذ و كفك بركيرذ و با او يار كند عود هندى و سنبل و زعفران شاخ و مصطكى از هر يكى يك درم سنك و « 13 » نكاه دارذ تا آب بياميزذ « 14 » ، و آن قرص كه ورا اقراص العشره الادويه « 13 » كويند نيك خاصيت دارذ بدين « 15 » بيمارى « 15 » و اين‌همه آنكاه

--> ( 1 - 1 ) - ف : و دمادم قى كنذ ( 2 - 2 ) - ف : كرمى ( 3 ) - ب ه : يا شرابى ( 4 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود ( 5 ) - ف : ناردان ( 6 ) - ف : زفوذه ( 7 - 7 ) - ف : و اكر از پس قى كردن درد سر كنذ ( 8 ) - در اصل : افزوده . اندر ( 9 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد . ( 10 ) - ف : نوبت ( 11 ) - ف : افزوده . با ( 12 - 12 ) - ف : بجاى اب كه ( 13 - 13 ) - ف : به كار دارذ با اب بياميزذ و ان قرص را كه ورا اقراص الادوية العشرة ( 14 ) - ب ه : افزوده . و مىخورد . ( 15 - 15 ) - ف : باب