بوذ كه اين تب خالص بوذ ، باز اكر غير خالص بوذ و با صفرا آميخته بوذ اين نشايذ كه من ياذ كردم ، آن بايذ كه ياذ كرده بودم مر غب غير خالص را بدان بايد مشغول شدن . و بدانك تبهاء بلغمى بسيار نوع « 1 » بوذ يكى را بلغميه الدايمه « 2 » و علاج اين هم ازين معالجات بوذ كياذ كردم ، و ديكر را بلغميه الدايره كويند و اين را نيز ياذ كردم ، و سديكر را احامى « 3 » كويند و اين اان بوذ كه دايم « 4 » خداوندان اين « 4 » به عرق اندر بوند و اين را سبب بلغمى « 5 » تنك بوذ و بسيارى او ، و يكى ديكر را خندقى « 6 » كويند و اين نيز هم‌جن احامى « 3 » بوذ الّا انك خوى نبوذ « 7 » و لكن بخارى كرم برايذ از اندامها جنانك از كندها « 8 » برآيذ ، و يكى ديكر را زمهريرى كويند و خداوندان « 9 » هيج كرم نكردند و سبب او بلغم زجاجى بوذ و همه را علاجها ياذ كردم اكر بجوئى بيابى ، اكنون حال حمّى ربع كويم « 10 » . فى حمّى الربع « 11 » اين تب را كى تب جهارم كويند و تب ربع كويند كابتدا بيايذ « 12 » بى از آنك بيش از وى تب ديكر بوده بوذ و لكن بنادره « 12 » بوذ و بيشتر كه بيايذ از بس تبهاى صفرائى و بلغمى آيذ و اكنون اين تب شناخته آيذ از جيزها طبيعى وز جيزهاى « 13 » كه نه طبيعى بوند [ اعنى ] « 14 » اعراض اين تب .

--> ( 2 - 1 ) - ف : بوند يكى را بلغميه الدايمه كويند ( 3 ) - ف : ظ . احاحى م : احامى ( 4 - 4 ) - ف : خداوندش ( 5 ) - ف : بلغم ( 6 ) - ف : خندوقى ( 7 ) - ف : نيايذ ( 8 ) - ب ه : خنادق ( 9 ) - ف : افزوده . اين ( 10 ) - ف : ياذ كنم ( 11 ) - ف : باب تب ربع ( 12 - 12 ) - ف : بىانك ز پيش وى تبى ديكر بوذه بوذ و ليكن بنادر ( 13 ) - ف : چيزها م : جيزها ( 14 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد .