ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

737

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

كرم ببايذ بوشانيدن تا خوى ايذ و ابله بيرون آيذ ، بس اكر اين‌جنين كند و بيرون نيايذ آب كرم به زير « 1 » قزاكند « 2 » او بنهد « 3 » تا بخار ان « 4 » آب به دو رسذ آبله بيرون آيذ ، انكاه اين طبيخ بخورذ [ صفته ] « 5 » : انجير و ميويز و عدس بىبوست و تخم باذبان و لك اعنى عيدان او « 6 » از هر يكى يك كف ، اين‌همه را « 7 » با اب بجوشانذ تا جن جلاب « 7 » كردذ و ببالايذ و بخورذ به روزى جند بار هر بارى قدر بنج ستير ، و بجشم اندر جكانذ اب كشنيز « 8 » و كافور « 9 » يا « 9 » كلاب كبذو تترى فرغار كرده بوذ ، و انكاه آب سرد و سركا غرغره كند جند بار و ببينى اندر جكانذ « 10 » تا بدين جايها آبله بيرون نيايذ ، و كرم ببايذ داشتن هم‌جنان تا ريم كند ، و انكاه بر برك بيد خوابنيدن « 11 » يا بر نطع اديم اكر برك بيد نبوذ و كر « 12 » بر آنجا كى او خفته بوذ « 13 » كل سرخ سوذه بر براكنده بوذ سخت « 14 » نيك آيذ ، و كر « 14 » خشك دير شوذ نمك آب اندك‌اندك بر آنجا زنند تا خشك شوذ و دايم بيش او كز خشك بايذ سوختن و كزدوذ بايذ كرذن تا بدين تدبير خشك شوذ ، و كر تابستان بوذ بكيرذ صندل و برك مورد و كل سرخ و بجوشانذ با آب و بيمار را بدان اب اندر « 15 » بشويذ ، ( f . 589 ) و كر « 15 » خشك ريش كردذ بروغن ببايذ ماليذن تا نرم كردذ ، و علاج حصبه هم برين « 16 » قياس بوذ و باز آب نار و قرص كافورى و قرص طباشير مطفى به كار دارذ ، و آبله بذ بنفش بوذ « 17 » و خردكان « 18 »

--> ( 1 ) - ف : زير ( 2 ) - ف : قراكند م : لحاف ( 3 ) - ب ه : ظ . اب كرم . . . او بردارد و بنهد به زير او ( 4 ) - ف : « ان » ندارد ( 5 ) - قياسا افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود ( 6 ) - ف : « او » ندارد ( 7 - 7 ) - ف : باب بجوشانذ تا چن كلاب ( 8 ) - ب ه : تر ( 9 - 9 ) - ف : با ( 10 ) - ف : اندر كشذ ( 11 ) - ف : خوابنيذه م : خوابنند ( 12 ) - ف : « و كر » ندارد ( 13 ) - ب ه : برك ( 14 - 14 ) - ف : خوب ايذ و اكر ( 15 - 15 ) - ف : بشويند و اكر ( 16 ) - ف : بذين ( 17 ) - ب ه : و ابله بنفش بد بود ( 18 ) - ف : افزوده . را نيز