بوذ ان را سرخجه « 1 » خوانند ، و كر مقدار او جندانى بوذ كريم كند ان را آبله خوانند . و نشان آبله امدن آن بوذ كه نخست تب « 2 » كردذ مطبقه و باز درد بشت كيرذ « 2 » صعب و باز بينى بخارذ وز « 3 » خواب بجهد و بترسذ « 4 » و سر كران كردد و روى سرخ كردد و جشمها هم‌جنان ، جن « 5 » اين علامات ديذى بدانك حصبه كند يا آبله . اكر بتوانى خون « 6 » بركير بفصد و حجامت و بسيار بركير و « 6 » باز ان علاجها به كار دار « 7 » كمن تب خونى را « 8 » ياذ كردم « 8 » ، غذا نرسك بىبوست با كشك بيك جاى بخته بامداد و شبانكاه ، و هر سحركاهى قرص كافورى با « 9 » آب نار ترش بده ، و كر به غذا « 10 » قوىتر « 10 » حاجت آيذ طفشيل بعدس و سركا و برك جكندر « 11 » يا جكندر و بشكّر شيرين كن « 11 » ( f . 588 ) و باذام مغز كوفته برافكن و بروغن باذام خوش « 12 » كن و جرب ، و بايذ تا آب با آب نار خورذ يا آب سيب « 13 » يا به آب شراب ريواج « 13 » يا با شراب آبى ، و شكم سخت بايذ داشتن بدين علّت جى به آخر كار خوذ « 14 » بكشايذ ، بس اكر « 15 » بغايت سخت بوذ نقيع آلو خورذ جند بار ، و « 16 » اندر جنين « 16 » تدبيرها آبله كم بيرون آيذ و بيمار زوذ برهذ « 17 » . باز اكر آبله بيرون امذه بوذ خون برنكيرذ و قرص كافورى نخورذ « 18 » كه آبله « 18 » متحير كردذ و بيرون نيايذ « 19 »

--> ( 1 ) - م : سرخيجه ( 2 - 2 ) - ف : ايذ مطبقه و باز پشت درد كنذ ( 3 ) - ف : و از ( 4 ) - ف : « و بترسذ » ندارد ( 5 ) - ف : چو ( 6 - 6 ) - ف : بركيرذ بفصد و حجامت بسيار ( 7 ) - ف : به كار دارذ ( 8 - 8 ) - ف : ياذ كرده‌ام و ( 9 ) - ف : « با » ندارد ( 10 - 10 ) - ف : ترش‌تر ( 11 - 11 ) - ف : بشكر شيرين كرده ( 12 ) - ب ه : تا خوش و جرب آيذ ( 13 - 13 ) - ف : يا اب ريواج ( 14 ) - ف : افزوده . شكم ( 15 ) - ب ه : شكم ( 16 - 16 ) - ف : ازين چنين ( 17 ) - ب ه : و راحت بايد ( 18 - 18 ) - ف : چه ( 19 ) - ب ه : اكنون