برسختن « 1 » تا حكم بدان اندازه كرده آيذ كه واجب بوذ ، و كر سذ علامت بذ « 2 » بينى و يكى علامت نيك نوميد مكرد ( f . 587 ) و كر سد علامت نيك بينى و يكى علامت بذ ايمن مباش « 2 » و اعتماد « 3 » بر نضج كن و بر صحّت قوى « 4 » طبيعى و حيوانى و ارادى و دم زدن راست و « 5 » بروز بحران نيك ، اينك بدين‌كونه بايذ دانستن اين احوال اندرين باب « 6 » . فى الجدرى و الحصبة « 7 » سبب آنك هر كسى را آبله ايد انست كه خون كوذكان تر بوذ جن بسال بلندتر كردند خشكى بديرد « 8 » و بدين ميان كمزاج « 9 » خشك‌تر كردذ جن جوشى افتذ مر « 10 » خون را ، و مثال اين جنان آورده‌اند « 11 » كه آب انكور كه همى تلخ خواهذ كشتن جوش كيرذ اكر خم « 12 » سربسته بوذ خم « 12 » را بدرّاند « 13 » . اكنون جن اين خون « 14 » جوش كيرذ از ركها بيرون ايذ سوى بوست ، اكر از شريان بيرون ايذ و مقدار او اندكى بود ان را حصبه خوانند ، و كر مايه بسيار بوذ بدان مقدار كه ريم كند ان را آبله سياه خوانند ، و كر « 15 » اين خون از ركهاء ناجهنده « 16 » بيرون آيد و به مقدار اندكى

--> ( 1 ) - ف : « و بر سختن » ندارد ب ه : افزوده . و برابر كردن و حكم بر اغلب كردن ( 2 - 2 ) - ف : ببينى و يكى نيك نوميذ نكردى و كر سذ علامت نيك ببينى و يكى بذ ايمن نباشى ( 3 ) - ب ه : افزوده : . . . بر بروردكار و افريدكار جل جلال كند . . . ( 4 ) - ف : قوت ( 5 ) - ف : « و » ندارد ( 6 ) - ب ه : و اللّه اعلم بالصواب ( 7 ) - ف : باب فى الجدرى و الحصبة ( 8 ) - ف : پذيرند ( 9 ) - ف : كه بمزاج ( 10 ) - ف : « مر » ندارد ( 11 ) - ف : چنان بوذ ( 12 ) - ف : خنب ( 13 ) - ب ه : ظ . ببراند ( 14 ) - ب ه : كردد ( 15 ) - ف : و اكر ( 16 ) - ب ه : اى آورده