ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

731

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

بروزكار بحران بوذ اين علامت بذ بوذ « 1 » و علامت آن بوذ كه مايه « 2 » انتقال « 3 » همىكند و بدستها همىافكند يا بپايان « 3 » و ريش كردذ و آن اندام تباه كردذ و ببوسذ و لكن بيمار بجهد ، و نبايذ تا بدان اندامها داروى سرد « 4 » برنهذ يا طلا كند « 5 » مايه « 6 » باز كردذ و مردم هلاك شوذ و هر كجا جائى سياه شوذ يا اكر بناكوش سرخ شوذ و بسرسام حال همين بوذ و كر زير بغل باى يا زير « 7 » بغل دست بوذ يا بكلو يا بساق باى و بازو حال همين بوذ كبيمارى همى انتقال كند جنانك ياذ كردم نبايذ تا هيج‌جيز سرد و « 8 » قابض انجا برنهد ، بل « 9 » كماد كند « 9 » به آب كرم تا مايه انجا بيش « 10 » افكند و بيمار بجهد از هلاك . اكر قضيب يا خايكان اندر كشذ علامت بذ بوذ ببيماريهاء تيز ، بىآرامى و شتاب و بىهوش كشتن بروز بحران يا بروز انذار جن « 11 » بيش از نضج بوذ علامت بذ بوذ ، و كر اين علامات « 12 » باحورى بديد آيذ و « 13 » استفراغى يا « 13 » انتقالى ظاهر بديد نيايذ اين از علامات بذ بوذ « 14 » بخاصه آنكاه كجن « 15 » بيدار « 16 » ضعيف‌تر كشته بوذ ، ( f . 584 ) « 17 » عدم « 17 » نضج اكر قوت بيمار بجاى بوذ دليل بوذ بر درازى بيمارى و كر قوت ساقط بوذ « 18 » دليل هلاك بوذ ببيماريهاء تيز ، و « 8 » بتنهاى بيران و بزمستان و شهرها « 19 » سردسير بتر بوذ از آنك بتنهاء جوانان و بتابستان و بشهرهاى كرم‌سير ، آماس كلو كى ورا خوانيق خوانند بتب قوى تيز علامت بذ بوذ ، بتبهاء محرقه لرزه آمذن يك از بس ديكر

--> ( 1 ) - ف : نبوذ ( 2 ) - ب ه : مايهء بد ( 3 - 3 ) - ف : كنذ و بدستها افكنذ يا بپايها ( 6 - 4 ) - ف : بنهذ يا طلى كنذ چه مايه ( 5 ) - ب ه : ان ( 7 ) - ف : « زير » ندارد ( 8 ) - ف : « و » ندارد ( 9 - 9 ) - ف : كه كماد كنند ( 10 ) - ف : بيشتر ( 11 ) - ف : « جن » ندارد ( 12 ) - ف : علامت ( 13 - 13 ) - ف : استفراغ و ( 14 ) - ب ه : اكر بيمار بشب خواب نيابذ و جهان جهان بود علامات بد بود ( 16 - 15 ) - ف : بيمار ( 16 ) - ب ه : افزوده . شود ( 17 - 17 ) - ف : عدمان م : ظ . بىزمان ( 18 ) - ف : ساقط كردذ ( 19 ) - ف : بشهرها