بىخوى و « 1 » بىانك سبكتر كردذ علامت بذ بوذ و اكر « 2 » ضعيف شوذ هلاك شوذ زوذ ، جن ببيمارى « 3 » تيز لب كژ كردذ يا « 4 » ابرو يا بينى « 4 » يا كاك جشم مرك نزديك بوذ بخاصه انكاه كى بيمار ضعيف بوذ و حس ندارد « 5 » ، خفقان دايم ببيماريهاى تيز و سكيذه « 6 » دايم بخاصه « 7 » آنكاه كدم كوتاه شوذ دليل هلاك بوذ « 8 » ، درد صعب و صداع صعب و درد شكم صعب و درد كوش صعب دليل هلاك بوذ ، اكر بتن آن‌كس كه ورا تب تيز آمذه بوذ ريش بوذه بوذ و ان ريش زرد كردذ يا سرخ يا سياه اين از علامات بذ بوذ ، اكر جشمهاء « 9 » بيمار ستيغ كردذ كه هيج ننكرذ به جائى آن از علامات هلاك بوذ « 9 » ، اكر خايكان و قضيب فروذ ايذ و دراز كردذ يا بن بيرون آيذ ببيماريهاى تيز بذ بوذ و نشان هلاك بوذ « 10 » ، رعاف اندكى جنانك يك قطره يا دو قطره ببيماريها « 11 » تيز دليل بذ بوذ « 11 » و اكر اين بروز بحران بوذ دليل هلاك بوذ و ضعف قوّت ، و كر آماسى خواهذ كردن « 12 » باز ان اماس نابديد شوذ يا دردى « 13 » بود « 13 » و برود دليل بذ بوذ « 14 » ، ان بيشتر « 15 » دليل آن بوذ كه طبيعت منهزم كشت و مايه بازكشت و اين ديكر « 16 » دليل ان بوذ كه « 17 » عقل مختلط شذ « 17 » يا مايه بازكشت و طبيعت ( f . 585 ) دفع نتوانست كردن ، و اين آنكه « 18 » بوذ كى از بس اين قلق افتد و تشنكى و خفقان آنكاه دليل هلاك بوذ « 10 » ، قى كرّاثى و اسهال كرّاثى نشان بذ بوذ و جن « 19 » بسيار شوذ و از بس وى « 20 » سكيذه بوذ

--> ( 1 ) - ف : « و » ندارد ( 2 ) - ف : و كر ( 3 ) - ف : بيمارى ( 4 - 4 ) - ف : بينى يا ابرو ( 5 ) - « ب ه » و « م » : خبر ندارد ف : افزوده . و ( 6 ) - ب ه : اى فواق ( 7 ) - ف : خاصه ( 8 ) - ف : افزوده . ببيماريهاى تيز ( 9 - 9 ) - ف : ستيخ كردد كه هيچ ننكرذ بجاى ان از علامت بوذ ( 10 ) - ف : افزوده . و ( 11 - 11 ) - ف : ظ . بتر بذ بود ( 12 ) - ف : افزوده . بجاى ( 13 - 13 ) - ف : بروذ ( 14 ) - ب ه : و ( 15 ) - ف : پيشين ( 16 ) - ف : « ديكر » ندارد ( 17 - 17 ) - ف : مختلط كشت ( 18 ) - ف : انكاه ( 19 ) - ب ه : اين ( 20 ) - ف : او