ان روز انذار بوذ و علامت نضج بديد امده بوذ « 1 » تا تمام انذار كند بروز بحران كه آن روز تمام بصلاح آيذ ، و كر به روزى بيوندد ان شب يا آن روز كه روز باحورى « 2 » نبوذ جن ششم يا « 2 » هشتم و دهم و دوازدهم و شانزدهم و هژدهم « 3 » آن روزى بد بود « 4 » از قبل انك نه روز نوبه است « 5 » ، و اين قلق از ضعف « 6 » طبيعت بود و قوت « 6 » مرض خاصه كه دلايل نضج بديد نيامده بوذ « 7 » يا سوخته بوذ جن بول سياه يا رسوب سياه يا نفث زرد يا كنده ، و كر به روزى بوذ از روزهاء انذار دليل كند كه بدان روز تمام كند از ان روزها كتالى او بوذ از روزهاء بذ ، و كر تب بنيرو « 8 » آيذ به اول نوبه « 8 » هلاك كند و كر ضعيف بوذ به آخر « 9 » انتهاء نوبه « 9 » ، و بايد تا علامات نيك دانسته آيذ و علامات بذ دانسته آيذ تا دليل درست كردذ و بتوانى دانستن بىغلط « 10 » . فى العلامات الجيّدة و الرديّة « 11 » از نخست علامات بذ ياذ كنم باز علامات نيك . ايذون كويم كه اختلاف كرمى اندامها بتب تيز « 12 » جنانك « 12 » بعضى از اندامها كرم شوذ « 13 » جن شكم و بهلوها و ان اندامهاء ديكر سرد علامت بذ بوذ ، و ديدار روى بيمار جن يكباركى ناماننده كردذ مر ديدار ورا بتن‌درستى جنانك سر بينى باريك شذه بوذ

--> ( 1 ) - ف : پديذ نيامذه بود . ب ه : افزوده . و علامات نضج بديد آمده بود ، صح ( 2 - 2 ) - ف : بوذ چن ششم و ( 3 ) - ف : هژدهم ( 4 ) - ب ه : و بحرانى بوذ بد . صح ( 5 ) - ف : نوبتست ( 6 - 6 ) - ف : طبيعة است و قوة ( 7 ) - ف : « بوذ » ندارد ( 8 ) - ف : بنيرو بوذ ( 9 - 9 ) - ف : تبهاى نوبت ( 10 ) - ف : افزوده . و اشكال . ب ه : افزوده . ان شاء اللّه عز و جل ( 11 ) - ف : باب علامات نيك و بد ( 12 - 12 ) - ف : چنان بوذ كه ( 13 ) - ب ه : بود