« 1 » تا « 1 » تمام بهتر شوذ كويند تحلل « 2 » همىكند . اينك آن سه « 3 » كدليل بوند « 3 » بر صلاح . و باز آن سه « 4 » كدليل شر بوند بر خلاف اين بوند « 5 » يكى را بحران ردى تام خوانند ، و اين آن بوذ كه جن اين بىآرامى و سوزش و غشى و اختلاط عقل بديد آيذ و از علامات نضج هيج بديد نيامده بوذ و نبض ضعيف بوذ « 6 » بغايت و مضطرب بود « 6 » و هر جند زوذ نبض ضعيف‌تر كردذ و بروز بد بود ، و كر « 7 » استفراغ افتد نه آن خلط آيذ كه سبب بيمارى بوده بود جه خلطى ديكر آرد ، يا بول سياه آيذ « 8 » نارى « 9 » يا ارغوانى ، و كر غايط آيد لزج ايذ و كنده يا سياه « 10 » يا سخت زرد « 11 » با « 11 » دسومت آنكاه كويند « 12 » بحران ردى آمد تام . باز اكرين « 13 » احوال بديد آيذ اعنى بىآرامى و غشى و ياران او و بعضى از علامات نضج بديد آمذه بوذ الا آنك نبض ضعيف بوذ و به روزى بوذ از روزهاى انذار و حال بيمار به نشوذ و بر همان بمانذ كويند بحران ردى غير تام . باز اكر حال بيمار هر روزى بتر كردد و لاغرتر تا ان‌وقت كهلاك شوذ كويند ذبول « 14 » . اينك لفظ بحران را معنى بدين شش كونه بوذ كترا كفتم . اكنون ياذ كنم آن علامات كببحران دليل بوذ ان شب يا آن روز « 15 » كبه « 15 » بامداذ آن شب يا شبانكاه آن روز بحران بوذ اين علامات بديد آيذ بدان روز يا بدان شب قلق هول بوذ جنانك بينندكان بترسند و شاكردان بجشكان

--> ( 1 - 1 ) - ف : يا ( 2 ) - ب ه : تحليل ( 3 - 3 ) - ف : كونه كه دليل بوذ ( 4 ) - ف : افزوده . كونه ( 5 ) - ف : بوذ ( 6 - 6 ) - ف : و بغايت مضطرب ( 7 ) - ف : و اكر ( 9 - 8 ) - م : و يا زيتى آيذ ( 10 - 8 ) - ف : ندارد ( 11 - 11 ) - ف : يا . م : يا با ( 12 ) - ف : كويذ ( 13 ) - ف : اكر اين ( 14 ) - ب ه : آمد ( 15 - 15 ) - ف : كه