ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
700
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
« 1 » با بانك و « 1 » قراقر نيايذ و لزج نبوذ . باز « 2 » براز كه سخت زرد بوذ و سوزان دليل بوذ بر غلبه صفرا ، و باز آنك سخت بوذ دليل بوذ بر سوء مزاج كرم و « 3 » كرم شدن « 4 » رطوبات ، و اين براز كقوام او هموار نبوذ جه بعضى سخت بوذ و بعضى نرم ان دليل بوذ كه هضم هموار نيست و حرارت طبيعى ضعيف است و همىنتوانذ غذا را « 5 » استحالت كردن هموار ، و آنك با كند « 6 » بسيار بوذ « 7 » و ذوبانات بسيار خاصه انوقت كبقوام لزج بوذ و برنك جن زعفران بوذ و جرب بوذ « 8 » با روغن و ان براز كبا قراقر آيذ دليل بوذ بر ضعيفى « 9 » هضم و ضعف جكر و خاصه جن بلون سبيذ بوذ و تنك بوذ بقوام ، و آن براز كه بيش آيذ از آن مقدار كخورده بوذ دليل بوذ بر لاغر شدن و كداختن و كر « 10 » با الوان كوناكون بوذ دليل بوذ « 10 » بر انصباب اخلاط كوناكون يا بر ذوبانات جكر ، و آنج « 11 » از براز دسم بوذ اعنى جرب و لزج ( f . 558 ) دليل دق بوذ ، و براز با كفك و لزج و كنده دليل بوذ بر حرارت بسيار و ذوبانات بسيار به همه تن و بدق « 12 » ، و براز كه با او باذ بوذ دليل بوذ يا بكمّى رطوبت يا بسو مزاج « 13 » سرد يا سو مزاج كرم ، و فرق بدان توانىكردن كى اكر با تشنكى بوذ از كرمى بوذ و اكر بىتشنكى بوذ از سردى بوذ و كر با تلهّب بوذ دليل كرمى بوذ . و كر « 14 » بىتلهب بوذ دليل سردى بوذ و كر دهان خشك بوذ دليل بوذ « 15 » به خشكى « 15 » ، و كر به همان حال كخورده بود بيايذ دليل « 16 » بوذ بر زلق الامعا ، و كر با ريم بوذ دليل بوذ بر ريش معده و امعا و دليل به درد توانىكردن ،
--> ( 1 - 1 ) - ف : بانك ( 2 ) - ب ه : ان ( 4 - 3 ) - ف : كم شدن ( 5 ) - ب ه : ظ . . . را هضمكردن هموار و ( 7 - 6 ) - ف : بوذ بسيار ( 7 ) - ب ه : افزوده . دليل بود بر عفونات بسيار ( 8 ) - ب ه : و ( 9 ) - ف : ضعف ( 10 - 10 ) - ف : بالوان بوذ كوناكون دليل كنذ ( 11 ) - ف : افزوده . كه ( 12 ) - ف : دق ( 13 ) - ف : سو مزاج ( 14 ) - ف : و اكر ( 15 - 15 ) - ف : بجشنكى ( 16 ) - ب ه : راست