تب « 1 » يا ديكرى از تبها مركب « 2 » از عفونت اخلاط « 3 » آمده بود جه تنها دق « 3 » بوذ ، علاج او بدين صفت بوذ : جن حمّى يوم سه روز بداشت وز « 4 » بس سه روز تن كرم بوذ نه سخت كرم و با او عرضى نبوذ از اعراض حميّات عفنى ، و دم زذن عظيم نبوذ و نبض عظيم نبوذ و شتابى و سوزشى نبوذ و زفان سياه نبوذ ، و لكن كرمى بوذ يكسان آرميده و بيمار را لاغر كند و نوبتى ندارذ اكنون اين حال را دق خوانند ، بخاصه جو « 5 » از غذا خوردن تن بيمار كرم‌تر كردذ جنانك ياذ كردم ، اكنون « 6 » اكر لاغرى بسيار نيست و كوشت بجاى است علاج ببديرذ . بس اكر سخت لاغر شذه است « 7 » جنانك بيوندها استخوان بديذ آمذه است و سينه خشك [ شذه ] « 8 » و شكم جن ناوه كشته و بوست « 9 » خشك شذه جنانك بوست بديد بوذ و استخوانها بس اكنون اين علاج نبديرذ ، بس اكر متوسط است اندر ميان اين دو حال « 10 » اكنون ممكن بوذ كه اين علاج بديرذ و اين ممكن يا اقلّى بوذ يا اكثرى يا متساوى ، و اين باندازهء لاغرى بوذ ، اكر نيك لاغر كشته بوذ ( f . 528 ) و لكن بغايت لاغرى نرسيذه بوذ « 11 » اين ممكن اقلّى بوذ ، و كر « 12 » اندكى لاغر كشته است اين ممكن اكثرى « 13 » بوذ ، و كر « 13 » اين لاغرى متوسطست اين ممكن متساوى بوذ « 14 » ، و ممكن اكثرى آن را خوانند كه بيشتر ازين بيماران بهتر شوند و كمتر هلاك شوند ، « 15 » و ممكن اقلّى آن بوذ كه بيشتر هلاك شوند « 15 » و كمتر به شوند ، و ممكن متساوى آن بوذ كه

--> ( 1 ) - ف : افزوده . ثابت ( 2 ) - ب ه : كى ( 3 - 3 ) - ف : نبوذ چه تنها حمى دق ( 4 ) - ف : و از ( 5 ) - ف : چن ( 6 ) - ف : « اكنون » ندارد ( 7 ) - ف : شذست ( 8 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل : ظ . شوذه . م : شذه است . ( 9 ) - ب ه : بر تن او ( 10 ) - ب ه : كى من ياد كردم ( 11 ) - ف : نرسيدست ( 12 ) - ف : و اكر ( 13 - 13 ) - ف : است و اكر ( 14 ) - ف : متساوى است ( 15 - 15 ) - ف : ندارد