ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

640

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

نار سفال جوشانيذه بوذ و شربتى ازو « 1 » « » دو درم سنك است « 2 » « » . تربد داروى شريف است بلغم بيارذ و لكن از معده آرذ « 3 » بس و اكر با وى داروى ديكر « 4 » نبوذه باشد كى بلغم « 5 » بسيار اندر معده « 6 » آرد و آنجا بماند « 7 » و بيم آن بوذ كى سبب كردذ مر سكته « 8 » و فالج را ، باز جن با وى زنجبيل آميخته بوذ يا سقمونيا يا شحم حنظل ازين غايلت امان افتذ ، و شربتى از وى دو درم سنك بوذ و بايذ تا سبيد بوذ و نايزه و مصمّغ و اكر بجوشانذ از سه درم‌سنك تا جهار درم سنك ببايذ . و اما صبر « 9 » اسقوطرى بايذ تا سرخ‌رنك بوذ « 9 » و نرم و زوذ ريزه كردذ و از وى بوى مرّ آيذ و جن بدست بمالى جن زعفران كردذ و تر كنى جن عقيق بيرون آيذ و بوذ كى از « 10 » صبر سه درم سنك بخورند و صبر كار « 11 » ديكر « 11 » كند « 12 » نبايذ شتافتن بطعام خوردن بهيج داروى كار خاصه « 13 » بصبر « 14 » . غاريقون سودا ارذ و بلغم خاصه از ناحيت سينه « 15 » و شربتى از وى جهار دانك سنك بوذ تا يك درم سنك و اسهال وى دير بوذ « 16 » . شحم حنظل رطوبات آرذ از مغاكى تن و « 17 » بيم آن بوذ كه سحج كند بدوى بايذ سبيدرنك سبك سنك « 18 » تلخ بغايت و از بوست و دانه باك بايذ و با كثيرا و مقل آميخته بايذ و شربتى از وى از « 19 » دانكنيم تا نيم درم سنك .

--> ( 1 ) - ب ه : از صبر از نيم درمسنك ( 2 ) - ب ه : افزوده . از بس انك او را اصلاح كرده باشند ( 2 - 1 ) - ف : نيم درمسنك بوذ تا دو درمسنك ( 3 ) - ف : افزوده . و ( 7 - 4 ) - ف : نبوذ بلغم نيارذ بسيار و اندر معده بمانذ و انجا بسيار بمانذ ( 5 ) - ب ه : . . . او بلغم ( 6 ) - ب ه : جمع ( 8 ) - ف : افزوده . را ( 9 - 9 ) - ف : اسقوطر سرخ بايذ ( 10 ) - ف : ازين ( 11 - 11 ) - ف : دير ( 12 ) - ب ه : و جون ازو بخورى ( 13 ) - ف : افزوده . تر ( 14 ) - ب ه : كى بصبر صبر و درنك بيشتر بايد كرد ( 15 ) - ب ه : ظ . وسوسه ( 16 ) - ب ه : نيز ( 17 ) - ب ه : كر ازو بيشتر خورى ( 18 ) - ب ه : و ( 19 ) - ف : « از » ندارد