ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
631
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
سرخ شوند « 1 » و برمذ و بىهوش شوذ « 2 » ، جو اينجنين علامت بديد آمذ « 2 » و دهان كنده كردذ و خشك شوذ و جشمها زرد شوند « 3 » بيش نشان ديكر نهبايذ ، اكنون اقراص كافورى بايذش با روغن بادام و بست و شكر « 4 » . باز اكر خواب برافتد و كاهلى و خيره كردذ « 5 » و تن وى سرد بوذ « 6 » ببسودن « 7 » زهر سرد بوذه بوذ ، علاج وى دوا المسك و ترياق و مثروديطوس بوذ ، و امّا آنج هر دو « 8 » را بشايذ « 9 » از اول اب كرم بايذ داذن و روغن باذام [ و دمادم قى فرموذه باز روغن باذام و ] « 10 » شير خورذ و روغن كاو خورذ و مستكه « 4 » و شكر دمادم تا قوت زهر شكسته شوذ ، باز باعراض نكرذ و علاج خاصه « 11 » كند هر يكى را جنانك واجب كند ، اكر كرم بوذ علاج وى سرد كند ، و اكر سرد بوذ علاج وى كرم كند ، و ان داروها كه مقاومت كنند مر زهرها را « 12 » انجير بوذ « 13 » و فندق و كوز و سداب ، و « 14 » اكر غشى افتدش « 15 » از بس آن كار دشوارتر كردد اكنون ناجار ترياق افاعى بايذ و « 16 » دنيذ مشك تازه جاره نبوذ « 16 » . باز اكر حيوانى كزيده بوذ و ندانى كه جى « 17 » حيوان كزيده است اكنون ببايذ بستن آن اندام را سوى برسو تا قوّت زهر بدل نرسذ ، باز بكوئى مر حجام را تا كبه برنهذ و « 18 » نيك بمكد انجا « 18 » و بيازند مغ تا
--> ( 1 ) - ف : بوند ( 2 - 2 ) - ف : چن اين علامت بديذ ايذ ( 3 ) - ف : شوذ ( 4 ) - ف : افزوده . خورذ ( 6 - 5 ) - ف : تن وى سرد بوذ و ( 7 ) - ب ه : بدانك ان ( 8 ) - ب ه : كونه ( 9 ) - ف : شايذ ( 10 ) - از « ف » افزوده شد . ب ه : و دمادم قى كند و باز ( 11 ) - ف : خاص . ب ه : افزوده . او ( 13 - 12 ) - ف : ايناند . . . انجير ( 14 ) - ف : « و » ندارد ( 15 ) - ف : افتذ ( 16 - 16 ) - ف : دنيدمسك تازه ( 17 ) - ف : « جى » ندارد ( 18 - 18 ) - ف : بمكذ