ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

629

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

كوشت برارنده ياذ كردم بباب خنازير . [ صفت ] « 1 » مرهم خلّى : مرداسنك را بكوبذ بهاون و سركا و روغن « 2 » اندر « 3 » همىدهذ تا تمام شوذ ، اين مرهمى بوذ خنك بغايت . [ صفت ] « 1 » مرهم لازوق : مرداسنك نيم من « 4 » بسايذ و ببيزذ و بباتيله اندر افكند و بجوشانذ با نيم من سركا و يك من روغن شيره تا سطبر شوذ . [ صفت ] « 1 » قرص فلدفيون كمر خوره را باز دارذ : زرنيخ زرد و زرنيخ سرخ و زاگ مديد « 5 » و زاك سبيد از هر يكى ده درم سنك آهك آب نارسيده و اقاقيا از هر يكى بيست درم سنك بسركا بسايذ و قرص كند « 6 » . اكنون « 7 » بس كنم ازين باب . ( f . 501 ) فى انفجار الدّم من الجراحة « 8 » اكر از جراحت خون آيذ و باز نايستد ، بايذ تا آن اندام « 9 » را برسو دارى و بيخ سرد كنى ، و باز صبر و كندرو و « 10 » خون سياوشان بسائى جن سرمه « 11 » ، باز بكيرى سبيدى خايه و ببشم خركوش و « 11 » يا بريسمان « 12 » باريك يا بغنده بفته كبتازى نسج العنكبوت كويند بيالائى ، باز بدان داروها « 13 » اندر مالى و بذان جراحت اندر اكنى تا خون باز ايستد و باز اين داروهاى قوى اندر آكنى و « 14 » بر براكنى جنانك واجب كند و اين دارو زبر آن داروى بيشين برنهذ و آن همان جا مىباشذ تا تمام كوشت برآرذ ، و اكر

--> ( 1 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود ( 2 ) - ب ه : افزوده . كل ( 3 - 2 ) - « ب ه » و « م » اندرو ( 4 ) - ف : نيمن ( 5 ) - « ف » و « م » : زاك مداد ( 6 ) - ب ه : ظ . بوقت حاجت . . . ( 7 ) - ف : « اكنون » ندارد ( 8 ) - ف : باب فى انفجار الدم ( 9 ) - ف : « اندام » ندارد ( 10 ) - ب ه : افزوده . مر و ( 11 - 11 ) - ف : يا بكيرى سپيذه خايه و بپشم خركوش ( 12 ) - ب ه : تافته ( 13 ) - ب ه : سوده ( 14 ) - ب ه : يا