ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
600
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
فى شقاق اليد و الرجل « 1 » كفتكى بوذ دست و باى را از خشكى بوقت « 2 » تيرماه و از سردى بزمستان « 3 » ، هم از باذ سرد افتذ و هم از « 4 » آب سرد « 4 » ، و هيج علاج از ان به نبوذ كمرين هر دو « 5 » اندامهاء خويش را نكاه دارذ كه حذر كند و بوشيده دارذ « 6 » ، بس ار « 7 » اندك بوذ روغن بنفش خوب آيذ و موم روغن خوبتر ، و غذا جرب دارذ و بكرمابه بسيار اندر آيذ ، و اكر كهن كردذ روغن شيره خورذ باب انكور شيرين جند روز و اكر انكور نبوذ « 8 » بر آب ميويز افكند « 9 » يا بر جلّاب و بخورذ و روغن بادام به بوذ « 10 » و اكر انكور بكوبذ و بدست و باى اندر مالد « 11 » هم صواب آيذ جن بمالذ و « 12 » يك زمان « 13 » برآيذ « 13 » بشويذ به آب كرم ، و اكر نيك كفته « 14 » بوذ جنانك خون روذ بمرهم كافورى علاج كند ، و كر « 15 » لب كفته بوذ ناف را بروغن بنفش جرب كند « 16 » و بوست خايه ، انك ورا غرقى خوانند بتازى ، بردفسانذ بر لب و بمرهم كافورى علاج كند . خايه « 17 » را دو بوست بوذ يكى « 18 » از بيرون « 18 » سخت و ديكر از اندرون تنك ، ان تنك را غرقى كويند « 19 » ، و اكر مازو بسايذ و با بيه ماكيان جمع كند مرهم « 20 » آيذ
--> ( 1 ) - ف : باب فى شقاق اليد ب ه : افزوده . فى الخريف و الشتا ( 2 ) - ف : وقت ( 3 ) - ف : زمستان ( 4 - 4 ) - ف : باذ كرم ( 5 ) - ب ه : وقت ( 6 ) - ب ه : بجامه ( 7 ) - ف : اكر ( 8 ) - ب ه : روغن ( 9 ) - ف : برافكند ( 10 ) - ب ه : و اكر بخويشتن در مالد اين هر دو نيك ايد ( 11 ) - ب ه : ظ . انجا كى كفيده بود ( 12 ) - ف : « و » ندارد ( 13 - 13 ) - ف : بمالذ ( 14 ) - ف : لفته ( 15 ) - ف : و اكر ( 16 ) - ب ه : يا بروغن بادام ( 17 ) - ب ه : مرغ ( 18 - 18 ) - ف : آنك از بيرون بوذ ( 19 ) - ف : خوانند ب ه : جون بر كفتكى لب نهنذ نيك ايذ و اكر ( 20 ) - ف : مرهمى