ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
589
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
آنكاه طلى كند و من بسيار آزموذم اين طلى را بيش ازين نبايذ ، و باز اكر بداروهاء تيز علاج كنى بوست روى بسوزذ و سبيد شوذ جن بيس و « 1 » اين داروهاء تيز را ياذ كنم « 2 » ذراريح و سيماب كشته و زرنيخ زرد و تخم مازريون اين داروها سخت قوىاند اكر بدين داروها حاجت آيذ بتوقّى به كار برى ، و كويند « 3 » كريوند « 3 » و عنزروت بزهره كاو طلى كند « 4 » كلفه ببزذ و مقل به آب حلبه « 5 » طلى كنى كلفه ببرذ « 6 » ، اين داروها سليماند بدان « 7 » ياذ كردم تا « 7 » بدانى . فى البرش و النمش « 8 » اين آن بوذ « 9 » كورا كنجده « 9 » خوانند و دو كونه بوذ يكى سياه و ديكر سرخ و هر دو گونه دشوار « 10 » روند و علاجشان « 10 » همان بوذ كى آن كلفه « 11 » الا آنك « 12 » بسيار « 13 » اسهال بايذ كردن بحبهائى « 14 » كسودا ارذ « 15 » و داروهائى قوى بايذ ماليذن بر ان « 16 » نفط سياه و نكاه بايذ داشتن تا بوست روى « 17 » تباه نشوذ . باز اكر آبله آمذه بوذ و به كشته و نشان آبله بمانده بوذ سياه ، آن را طلى بايذ كردن بمرداسنك سبيد و روغن كل و بيخ « 18 » نى خشك « 19 » و تخم خربزه و « 20 » آرد كرينج « 20 » و استخوان كهن كشته « 21 » ، اينهمه را جمع كند و مرهم
--> ( 1 ) - ف : افزوده . من ( 2 ) - ب ه : تا بدانى ( 3 - 3 ) - ف : كه روغن ( 4 ) - ف : طلى كنى ( 5 ) - ب ه : بكشائى و ( 6 ) - ف : « و مقل باب حلبه طلى كنى كلفه ببرذ » ندارد ( 7 - 7 ) - ف : ياذ كردهام تا تو ( 8 ) - ف : باب برش و نمش ( 9 - 9 ) - ف : كه واكنجذه ( 10 - 10 ) - ف : رويذ و علاج ايشان ( 11 ) - ب ه : ياد كردم ( 12 ) - ب ه : اينجا ( 13 ) - ف : بسيارى ( 14 ) - ب ه : بجيزهاى ( 15 ) - ب ه : فرودارد ف : كه سودا ارند ( 16 ) - ب ه : افزوده . جون ( 17 ) - ب ه : تباه كند و ( 18 ) - ب ه : بيخ كبر ( 19 ) - ب ه : ظ . بيخ ابى خشك كرده ( 20 - 20 ) - م : ارد برنج ( 21 ) - ب ه : و سبيد شده