ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

547

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

از بس جماع لختى نمك اندرانى بركيرذ بخويشتن و باى بردارذ و به ديوار برنهد [ تا ان نمك بكذازذ و منى را تباه كند ، و اكر زهره كاو با نمك بخويشتن فروريزذ و پاى بردارذ و به ديوار برنهذ ] « 1 » صواب بوذ « 2 » ، و اكر بيش از جماع قطران و اب سداب بخويشتن بركيرذ يا از بس جماع همان بوذ ، يا مرد قضيب خويش بقطران تر كند و انكاه جماع كند ، يا زن از بس جماع بخور كند بقمعى كبر آتش نهذ و بر اتش نهاذه بوذ برسغنده « 3 » و مرّ و « 4 » صغبين و باز غذاهاء تيز دارذ « 5 » جن سداب و سبندان تر و خشك ، اين همه انست « 6 » كمراد وى بجاى ايذ . فى سقوط الجنين « 7 » زنان كه فكانه كنند بماههاى نخستين بوذ اعنى اوّل و ثانى و ثالث ، و سبب آن بوذ كى باذى اندر زهدان وى افتد ، علاج وى ما الاصول بوذ با روغن بيد انجير و حبّ صغبين و سبندان سبيد بريان كرده كبا ابهل و تخم كرفش و سيكى كهن و دحمرثا به كار دارد ، و سكزينيا « 8 » به آب رازيانه و تخم « 8 » كرفش بخورذ ، و نانخواه و زرنباذ « 9 » و درونه كى بياميزذ با « 10 » شكر « 10 » ( f . 439 ) و بخورذ ، و بخورها كند كرم « 11 » جن عود خام و مشك و عنبر ، و حقنهائى « 12 » كند كرم و شافها جنانك ياذ كردم بباب عسر الحبل اندر ، و كوارش

--> ( 1 ) - از « ف » افزوده شد . ب ه : يا لختى زهره كاو با ان نمك بكدازد و برحم اندر ريزد و بايها به ديوار بركند ( 2 ) - ف : صواب آيذ ( 3 ) - ف : برسعنده ب ه : ظ . كوز سرد . م : سروغنده ( 4 ) - ف : « و » ندارد ( 5 ) - ب ه : تا ان دود بر . . . رود . . . غذاها تيز دارد . ( 6 ) - ب ه : ظ . كى زه كردن و كودك آمذن باز دارد . ( 7 ) - ف : باب فى سقوط الجنين ( 8 - 8 ) - ف : و اب رازيانه و تخم و ( 9 ) - ف : زرنياذ ( 10 - 10 ) - ف : ظ . شكرينيا ( 11 ) - ف : « كرم » ندارد ( 12 ) - ف : حقنها