ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

517

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

غذا قليه دارد و مطنجنه ، و بآبى طهارت كند كى با وى « 1 » افاويه جوشانيذه بوذ تا خوش‌بوى كنند « 2 » و « 2 » سنبل و قسط و دارجينى و مصطكى و سعد و اذخر و كبابه و سيسنبر و مرزنكوش و كل سرخ و ساذه‌ى هندى و نانخواه با آب « 3 » ، و بدان اب طهور كند و برده كند از كرباسى « 4 » كبدين آبها تر كرده بوذ و باز خشك كرده . و بوذ كى اندر زهدان باذهاء غليظ اندخسيذه « 6 » بوذ ، و نشان وى آن بوذ كدايم زهدان آماسيذه بوذ « 7 » و بر باذ بوذ و كوذك بيش « 8 » كه بزرك كردذ بيفتد و هر بارى كماش « 9 » يا باقلى خورد يا انكور اين باد اندر رحم بيش « 10 » افتد ، و علاج وى آن بوذ كى آنكاه كى بار ندارذ ما الاصول خورذ با روغن بيد انجير و كوارش زيره به كار دارذ و كوارش فوتنج « 11 » و روغن ياسمين « 12 » با « 12 » مشك و مصطكى بسايذ و بزه‌دان بركيرذ به بشم جنانك ياذ كردم . و بوذ كى زن فربه بوذ و كوشت‌آور ، مر زهدان را بفشارذ و منى را بيرون آرذ « 13 » يا بيه بسيار بوذش ، و نشان اين آن بوذ كى « 14 » شكمش فربه بوذ « 14 » بيش از مقدار ، و علاج اين لاغر كردن زن بوذ بدان داروها كياذ كنم « 15 » بلاغر كردن اندر باب وى ، بزهدان بركيرذ آن شافه كى از شحم حنظل كرده بوند جنانك ياذ كردم . و بوذ كى سبب بدى منى بوذ كى يا « 16 » كرم بوذ يا سخت سرد بوذ ، و

--> ( 1 ) - ف : « وى » ندارد ( 2 - 2 ) - ب ه : جون ( 3 ) - ف : « با آب » ندارد ب ه : افزوده . بجوشاند ( 4 ) - ف : كرباس ( 5 ) - ب ه : بود ( 6 - 5 ) - ف : اندر خسنده . م : ايد حسنده ( 7 ) - ف : « بوذ » ندارد ( 8 ) - ب ه : از انك ( 9 ) - ف : افزوده . و ( 10 ) - ف : بيشتر ( 11 ) - « ف » و « ب ه » : فوتنجى ( 12 - 12 ) - ف : يا ( 13 ) - ب ه : و ( 14 - 14 ) - ف : شكم فربه بوذش ( 15 ) - ب ه : كردم ( 16 ) - ب ه : سخت م : افزوده . كرم