ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

509

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

و اكر مزاج خايكان سرد كشته بوذ « 1 » و تر ، نشان وى آن بوذ كى منى بسيار بوذ و تنك و ببسوذن خايكان سرد « 2 » بوند جنانك ياذ كردم ، و علاج وى زنجبيل برورده بوذ و داربلبل برورده و كوارش سقنقور و زرعونى جنانك ياذ كرده بودم « 2 » . و اكر مزاج خايكان هم سرد بوذ و هم خشك ، نشان وى آن بوذ كى منى اندكى بوذ و فسرده و دشوار بيرون آيذ و بىمزه « 3 » ، و علاج وى غذاهاى كرم بوذ و نفّاخ جن قليه بياز و نخود و كوشت فربه با بياز و هريسه و مغز كندشكان جن با زنجبيل كوفته بخورند و باقلى كبا نمك و انكزد بخورند و روغن ياسمن « 4 » كبا خزميان و بلبل و انكزد و فربيون « 5 » بمالند ( f . 408 ) بخايه دايم . و اكر شهوت بسيار بوذ و فسرده « 6 » دايم ، علاج وى آن داروها بوذ كى منى را كرم [ كند ] « 7 » جن كوارش زرعونى و روغن ياسمن كه بخايه بمالند . و اكر منى راست بوذ و الت سست بوذ « 8 » كبر نخيزذ ، يكى نوع ازين با لاغرى « 8 » تن بوذ و علاج وى فربه كردن « 9 » تن بوذ بغذاهاء بسيار غذا و « 9 » كرم و نفّاخ جنانك بكويم ، و ماليذن روغنها كرم بقضيب ، و « 10 » يا « 10 » از كمّى باذ بوذ و نشان وى آن بوذ كتن قوى بوذ و باذ كم بوذ و بامعا باذ كم افتذ و علاج وى آن بوذ كه غذاهاء نفّاخ خورذ و كرم و بسيار غذا ، و ازين جمله

--> ( 1 ) - ف : كشته باشد ( 2 - 2 ) - ف : بوذ چنان‌كه ياذ كردم ( 3 ) - ب ه : بود ( 4 ) - ف : روغن ياسمين ( 5 ) - ف : فرفيون ( 6 ) - ف : افزوده . بوذ ( 7 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد ( 8 - 8 ) - ف : برنخيزد ازين نوع يكى آن بود كه بلاغرى ( 9 - 9 ) - ف : بود تن بغذاها بسيار غذا ( 10 - 10 ) - ف : باز