اكنون علاج دل و دماغ بايذ كردن ، و نشان آنك آلات جماع ضعيف بوند آن بوذ كمنى دير بيرون آيذ و اندكى آيذ يا سخت تنك بوذ و كبوذ بوذ و « 1 » سرد و يا سطبر « 1 » بوذ و فسرده و اندك و مزه نيابذ « 2 » ببيرون آمذن منى ، و « 3 » علاج وى زنجبيل برورده بوذ و كوارش زرعونى كرم « 4 » و كوارش سقنقور و مروخهاى كرم بمالد بخايه و قضيب ، و غذا قليه دارذ كم‌آب و بسيار بياز ( f . 407 ) و بقليه بر براكند زنجبيل و خاولنجان و داربلبل . و اكر ضعيفى از جكر بوذ علامت وى لاغرى تن بوذ و كمّى منى ، و علاج وى بباب جكر ياذ كرده‌ام ، و بدانك ضعيفى جماع از سردى و ترّى بوذ يا از سردى و خشكى ، و « 3 » اما از كرمى نبوذ مكر كمّى منى بوذ . امّا قلّت انعاظ از سردى و ترّى بوذ « 5 » ، و كمّى منى بيشتر از سردى و خشكى بوذ ، و نشان خشكى مزاج الات منى آن بوذ كمنى كم بيرون آيذ ، و اين كس منفعت يابذ از اندر امدن بكرمابه و از شير و ترنكبين خوردن و از شراب باب خوردن ، و علاج وى خوردن ماهى تازه كباب كرده به آتش برو با بياز خام و ماكيان و كبوتربجه « 6 » فربه و شراب با آب آميخته ، و اكر خرما بشير فرغار كرده خورذ سوذ دارذ ، و شير و ترنكبين بخورذ [ بذين صفت ] « 7 » : شير و ترنكبين ، بگيرذ يك من شير كاو برافكند سذ « 8 » درم سنك « 9 » ترنكبين جلال باك بجوشانذ تا سطبر شوذ « 9 » جن فلّه آنكاه آن حلوا را بخورذ و از بس وى شير تازه بياشامد .

--> ( 1 - 1 ) - ف : سطبر و سرد ( 2 ) - ف : نيابذش ( 3 ) - ف : « و » ندارد ( 4 ) - ف : « كرم » ندارد ( 5 ) - ف : « و ترى بوذ » ندارد ( 6 ) - ف : كبتربچه ( 7 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ( 8 ) - ب ه : ظ . ترنكبين سه ستير كه 20 درم باشد و نيم درم ، نسخه ( 9 - 9 ) - ف : ترنكبين سپيد جلال پاك و بجوشاند تا سطبر كردذ