ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

465

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

با بيخ رازيانه و كرفش خورذ روا بوذ و داروهاء مدرّ نيز سخت موافق آيذ اكر به كار دارذ . [ صفت ] « 1 » مطبوخى كه مر « 2 » يرقان را شايذ و صفرا بيرون آرذ : هليله زرد ده درم سنك شاهتره هفت درم سنك افسنتين دو درم سنك خرما هندى « 3 » بىدانه بيست درم سنك الو بشمار ده ( f . 372 ) اغافث « 4 » دو درم سنك بيخ كرفش و بيخ رازيانه از هر يكى دو درم سنك تخم كسنى دو درم سنك ميويز بىدانه ده درم سنك ، اين‌همه را بجوشاند بسه قدح آب تا بيك [ قدح ] « 5 » باز آيذ ، صافى كند و بكدازاند « 6 » هفت درم سنك بشيزه خيارجنبر و ببالايذ و برافكند « 7 » يك درم ياره « 8 » فيقرا و بخورذ بناشتا ، و اكر اندكى سقمونيا با وى « 9 » يار كند روا بوذ . [ صفت ] « 1 » قرصى نافع مر بيماريها جكر را و يرقان را و تبهاء كهن را : كل سرخ بنج درم سنك سنبل دو درم سنك طباشير يك درم سنك عصاره غافث يا كل وى هشت درم سنك ، بكوبذ و قرص كند به آب ترنكبين ، شربتى از وى دو درم سنك با سكنكبين . [ صفت ] « 1 » قرصى كه بشايذ مر يرقان « 10 » را كى از كرمى جكر آيذ : ريوند جينى ده درم سنك سنبل و مصطكى و عصاره غافث و افسنتين و تخم رازيانه و انيسون از هر يكى دو درم سنك ، اين‌همه را قرص كند شربتى دو مثقال با سكنكبين بخورذ . و « 11 » باز اكر يرقان از سدّه بوذ « 12 » از مجرى كبميان جكرست و زهره « 12 » ، نشان وى آن بوذ كبول بغايت سرخ بوذ و بر سرش كفكى بوذ زرد ، و ببهلوى

--> ( 1 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود ( 2 ) - ف : « مر » ندارد ( 3 ) - ف : « هندى » ندارد ( 4 ) - ف : غافث ( 5 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد ( 6 ) - ب ه : اندروى ( 7 ) - ب ه : بوى ( 8 - 7 ) - ف : يك درمسنك يارى ب ه : دو درم ، خ ( 9 ) - ف : « با وى » ندارد ( 10 ) - ف : يرقانى ( 11 ) - ف : « و » ندارد ( 12 - 12 ) - ف : بذان مجرى كه از جكرست و