ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

439

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

علاجات وى . و اكر قوّت ماسكه ضعيف كردذ آنكاه ذوسنطارياى كبدى ايذ اعنى اسهال خونى كه بكوشت‌آبه مانذ كى از كوشت تازه روذ « 1 » جن بشويند ، و كفته بوذم كى « 2 » ببيماريهاى « 2 » جكر ياذ كنم ، و نشان اين آن بوذ كى بول مانندهء كوشت‌ابه آيد و آرزوى طعام بروذ ( f . 350 ) و تن لاغر كردذ ، و علاج وى آن بوذ كه ضمادهاء قابض كند « 3 » و كرم جه « 3 » اين ضعف از سردى بوذ « 4 » . صفت ضماد « 4 » سعد و سنبل و اذخر و مصطكى و كندرو و « 5 » غنجه‌ى سرو « 5 » و سك مشك به شراب قابض « 6 » جمع كند و بر جكر نهذ سطبر ، و اين معجون را « 6 » به كار دارذ [ صفت وى ] « 7 » مصطكى يك مثقال سنبل نيم مثقال كندرو دو مثقال سعد « 8 » و فقاح اذخر « 9 » از هر يكى يك مثقال تخم كرفش « 10 » و نانخواه يك‌يك « 11 » مثقال شربتى از وى سه درم سنك به شراب كهن يا بما الاصول ، و غذا ناربا « 12 » دارذ بميويز شيرين كرده و دارجينى و بلبل و كشنيز خشك بوى برافكنده « 13 » . باز اكر قوت هاضمه ضعيف كردذ و اين از [ جهت ] « 14 » سو المزاج سرد بوذ مر جكر را بيماريهاء بلغمى بديذ آيذ از قبل انك غذا خون « 15 » نكردذ و صورت تمام نيابذ بلغم كردذ ، كه جنين كفته‌اند كى بلغم خونى بوذ كى « 16 » نيم هضم يافته بوذ و اكر باندامها روذ اين‌جنين خون و « 17 » آنجا بماند و استحالت

--> ( 1 ) - ف : دوذ ( 2 - 2 ) - ف : بباب بيماريها ( 3 - 3 ) - ف : و كرچه سبب ( 4 - 4 ) - ف : ضمادى ( 5 - 5 ) - م : جوز السرو ( 6 - 6 ) - ف : تر كند و بر جكر نهذ صطبر و اين معجون ( 7 ) - از « م » افزوده شد ( 8 ) - ب ه : و مصطكى ( 9 ) - ف : فقاح الاذخر ( 10 ) - ف : تخم كرفس ( 11 ) - م : « يك » ندارد ( 12 ) - ف : ناردان ( 13 ) - ب ه : كى ميويز جكر را فربه كند و اندكى ميويز دايم بخايد ( 14 ) - از « ف » و « م » افزوده شد . در اصل : قوت ( 15 ) - در « ب ه » كلماتى ناخوانا افزوده است . ( 16 ) - ف : « كى » ندارد ( 17 ) - ف : « و » ندارد