ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
385
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
فى الفواق « 1 » سكيده يا از جيزى بوذ كه بشكنجد « 2 » معده را جن خلطى تيز يا داروى تيز « 3 » جن بلبل « 4 » يا از تمدّدى بوذ يا از باذى سطبر يا از استفراغ بسيار و خشكى معده يا از آماس جگر . اكر سبب لذع جيزى [ تيز ] « 5 » بوذ نشان وى آن بوذ كى از بس جيزى كرم خيزذ كخورده بوذ يا از بس قى طلخ يا از بس قى سياه و زرد و سبز ، علاج « 6 » آشاميذن آب كرم بوذ دمادم و اكر به نشوذ روغن بادام و شكر خورد دمادم با نار و شكر به دهان بدارذ دايم ، و من بلعاب اسبغول و شكّر و روغن بادام « 7 » علاج كردم كسى را كى « 8 » او را زنكار داده بودند سه روز بفرمودم « 8 » تا اين همىخورد و اب كرم و سكنگبين و روغن بادام ، معده وى باك شد و به شد و غذا بايذ « 9 » تا جوژه « 10 » باشد بكشكاب « 9 » و روغن بادام و شكّر و بالوذهء تر كند از شكر و روغن بادام و نشاسته و نار و شكر به كار دارذ و كشكاب . و « 11 » باز علامت آن سكيده كى از باذ بوذ [ آن بوذ ] « 12 » كى از بس « 13 » طعام بسيار بديد آيذ و كوذكان خرد را از بسيار خوردن شير « 14 » اين بديد آيذ « 14 » علاج وى نانخواه و زنجبيل [ بوذ ] « 15 » و كوارش زفوذه « 16 » و علك رومى و اكر برك
--> ( 1 ) - ف : باب فى الفواق ( 2 ) - ف : افزوده . مر ( 3 ) - ف : « تيز » ندارد ( 4 ) - ب ه : يا سير ( 5 ) - از « ب ه » و « م » افزوده شد . ( 6 ) - ب ه : آن ( 7 ) - ب ه : و سكنكبين ( 8 - 8 ) - ف : ورا زنكار فرموذه بوذم ( 9 - 9 ) - ف : تا حريره كند از كشكاب ( 10 ) - ب ه : حريره از سبوساب ، خ . ( 11 ) - ف : « و » ندارد ( 12 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد . ( 13 ) - ف : افزوده . خوردن ( 14 - 14 ) - ف : ايذ و ( 15 ) - از « ف » و « م » افزوده شد . ( 16 ) - ب ه : زيره ، خ