ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

378

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

زفوذه ده شمار و كر تر نيابذ دو درم سنك زفوذه خشك ] « 1 » برافكند و دو مثقال قرنفل و يك مثقال سك و بنج درم سنك علك شاخ و سه درم سنك بوست بسته‌ى سبز خوش‌بوى اين‌همه را بسايذ و « 2 » با آن آب « 2 » ناردان و تترى كى بجلاب « 3 » جوشانيذه بوذ يار كند شربتى از وى يك ستير بوذ اندك‌اندك بخورذ . [ صفت ] « 4 » قرصى كه [ قى ] « 5 » صعب قوى را باز دارذ و هيضه را بنشانذ كل ده درم سنك قرنفل و سك از هر يكى يك درم سنك قرفه « 6 » دو درم سنك را سن خشك يك مثقال مصطكى يك مثقال بيخ لفاح و ابيون از هر يكى يك مثقال « 7 » اين را قرص راسن خوانند خواب آرذ و قى « 8 » باز كردذ و حس معده بروذ تا شكنجيدن « 8 » اخلاط ندانذ « 9 » و كر داروى مسهل كار بسيار كند ان را نيز شايذ « 10 » . باز اكر قى از بلغم بوذ و بقى كردن بلغم برآيذ و نشان صفرا نبوذ و اين بلغم بر دفسيذه بوذ ببرزهاء « 11 » معده و غثى بسيار كند و قى نيايذ انكاه ياره فيقرا بايذ داذن و حب صبر و مصطكى و حب افاويه و باز معده را قوى كند تا اين اخلاط بذ « 12 » گرد نيايذ و بيش از انك دارو خورذ قى كند جند بار ( f . 300 ) باب شبت و اب ترب و اب كرنب و سكنكبين انكبينى و ابكامه « 13 » [ و انكاه ] « 14 » بخورد ميبه و آب سيب و سيكى قوى و جند لقمه نان بسيكى فرغار « 15 » كرده بخورد اندك‌اندك « 15 » و شراب افسنتين سخت موافق آيذ و دوا المسك « 16 » بشايذ و غذا ناردان دارذ و كشنيز تر و خشك اندر كرده و سداب و زفوذه

--> ( 1 ) - از « ف » افزوده شد . ب ه : برك زفوده تر ده بشمار و كر تر نيابند دو درمسنك خشك ( 2 - 2 ) - ف : به آب ( 3 ) - ف : بكلاب ( 4 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ( 5 ) - از « ف » و « م » افزوده شد . در اصل : بقى ( 6 ) - ب ه : قرنفل ( 7 ) - ب ه : همه را سوده كند و ده قرص سازد شربت يك قرص ( 8 - 8 ) - ف : باز دارذ و حس معده ببرذ تا بشكنجيدن ( 9 ) - ب ه : و بيارامد ( 10 ) - ف : بشايذ ب ه : باز دارد ( 11 ) - ب ه . بخمل ( 12 ) - ف : افزوده . بوى ( 13 ) - ف : « و ابكامه » ندارد ( 14 ) - از « ف » و « م » افزوده شد . ب ه : و باز ( 15 - 15 ) - ف : كند و اندك‌اندك بخورذ ( 16 ) - ب ه : نيز