ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

354

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

و جلّاب تا ريم باك شوذ و « 1 » باز از بس « 2 » دو ساعت اين دارو « 3 » را بخورذ صفته « 3 » علك شاخ و خون شاوشان « 4 » از هر يكى بنج درم سنك كل سرخ و جلنار « 5 » و كهربا از هر يكى دو « 6 » درم سنك كل ارمنى سه درم سنك اين‌همه را بكوبذ و بسايذ شربتى دو درم سنك بوذ « 7 » با شراب آبى يا شراب سيب . و اكر اماس ريم گيرذ و [ زوف نكند ] « 8 » نشان وى آن بوذ كى اماس نرم كردد و تب بنشيند « 9 » و كرمى كم كردذ و جن اين علامت « 10 » ديدى بدانك ريم كرد و لكن « 11 » همى نتوانذ كشاذن و اكر مى « 11 » نتوانى كشاذن كه روان شوذى اكنون حاجت آيذ بجيزى كروان كند شير تازه بايذ داذن دمادم و آب كرم و لعاب تخم كتّان و تخم مروه و اب كرنب و ببايذ افشاردن « 12 » بدست اكر بيمار را لرزه كيرذ بدانك ريم بيرون آمذ و اكر بدين كياذ كردم روان نشوذ اكنون سبندان بايذ داذن و انكبين و باز اب كرم و شير دمادم ، جن ريم بيرون آيذ جلاب بايذ دادن و ما العسل تا ريم « 13 » باسهال بيرون ايذ « 13 » و باك شوذ آنكاه اين دارو به كار دارذ تا به شوذ « 14 » و كر سخت شوذ برنهد بر وى اين ضماد صفته « 14 » تخم كرنب و باذام تلخ و اشق و مقل و ميعه تر و مر و سنبل و مصطكى و اذخر و سعد اين شلمها « 15 » بكدازذ بسيكى و آن داروها بر وى افكند و ضماد كند و بر آماس نهذ تا نرم شوذ صفت « 16 » ضمادى ديكر ، جن آماس كهن نبوذ حلبه و تخم كتان و شبت خشك و بنفشه خشك و خطمى و بابونه

--> ( 1 ) - ف : « و » ندارد ( 2 ) - ب ه : خوردن ان ( 3 - 3 ) - ف : بخورذ ( 4 ) - ف : شاوشاو . م : سياوشان ( 5 ) - ف : كلنار ( 6 ) - ف : بنج ( 7 ) - ف : « بوذ » ندارد ( 8 ) - از « ف » افزوده شد . ب ه : سر نكند و ريم ازو بيرون نيايد . م : و كر اماس و ريم كرد ازدوزو نكند . در اصل : . . . كند . ( 9 ) - ف : بيستذ ( 10 ) - ف : علامات ( 11 - 11 ) - ف : هم نتوانذ كشاذن و اكر ( 12 ) - ف : فشاردن ( 13 - 13 ) - ف : بيرون ايذ باسهال ( 14 - 14 ) - ف : و اكر سخت شوذ بر وى نهذ اين ضماد ( 15 ) - ف : افزوده . را ( 16 ) - ف : « صفت » ندارد .