ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

353

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

هندى را باب راسن بجوشانى « 1 » و آنگاه بدان آب روغن كل برافكنى و بجوشانى تا اب بروذ و روغن بمانذ و انكاه آن روغن صافى كنى و بر وى افكنى مصطكى سوذه و كرم بايذ روغن تا مصطكى بكدازد « 2 » و باز بگيرذ قرنفل و اذخر و سليخه و مر و قسط تلخ و حبّ بلسان [ و عود بلسان ] « 3 » و دارجينى از هر يكى برابر هر ده درم سنكى ازين روغن يك درم سنك ازين دارو بوذ بجوشانذ تا قوّت وى بكيرذ و باز به كار برذ بدل روغن ناردين موم مصفى روغن ده درم سنك بوذ « 4 » و موم دو درم سنك هر دو را بكدازى و باز بر وى افكنى مصطكى و صبر از هر يكى يك درم سنك و به كار دارى و ضمادها كردند « 5 » متقدّمان و بكراباذين ياذ كردند « 6 » اول ضماد اكليل الملك و باز ضماد فلغوريوش و ضماد صندلين و نسخت اين ضمادها « 7 » بكراباذين بسر سرابيون يا بى و غذا كرنب دارى و سبوساب با بانيد و اكر ما الاصول خورذ با روغن باذام شيرين نيك آيذ . و بدانك اين آماس يا « 8 » تحليل بديرذ يا ريم كند يا سخت شوذ اكر تحليل بديرذ بدين كياذ كردم خود نيكو و الّا آن بوذ كى ريم كند و علامات وى آن بوذ كى درد كند معده از بس خوردن ترشى و از بس خوردن زنجبيل و بلبل و كر قى كند بقى خون و ريم برآيذ و كر « 9 » فروذ آيذ « 10 » با خون فروذ آيذ و ريم « 10 » و ميان دو ( f . 280 ) كفت « 11 » دايم درد كند و برابر سينه درد كند و از زير ناف دايم [ درد كند ] « 12 » و علاج وى آن بوذ كه ما العسل خورد

--> ( 1 ) - ب ه : و صافى كنى ( 2 ) - ف : بكذارذ ( 3 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد . ( 4 ) - ف : « بوذ » ندارد ( 5 ) - ف : كرده‌اند ( 6 ) - ف : ياد كرده ( 7 ) - ف : داروها ( 8 ) - ف : « يا » ندارد ( 9 ) - ف : و اكر . ب ه : افزوده : شكم ( 10 - 10 ) - ف : و با خون و ريم فروذ آيذ . ( 11 ) - ف : كتف ( 12 ) - از « ب ه » و « م » افزوده شد