ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
352
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
هشت درم سنك زعفران دو درم سنك نشاسته سه درم سنك كافور يك درم سنك اينهمه را « 1 » جمع كند بلعاب اسبغول شربتى دو درم سنك مر تبهاى تيز را فاما « 2 » اينجا « 2 » نيم درم سنك بس بوذ و باز بهفته « 3 » ديكر اين قرص را با كلنكبين جمع كند « 4 » ازين قرص يك درم و از كلنكبين يك ستير و از بس وى يك قدح آب « 5 » بيخ كسنى و رازيانه « 5 » و شكر بخورذ باز بهفتهى ديكر ازين قرص بخورذ « 6 » [ نسخت وى ] « 7 » كل شش درم سنك سنبل و بيخ سوس از هر يكى جهار درم سنك اكليل الملك و فقاح « 8 » بابونه و « 9 » اذخر از هر يكى سه درم سنك مصطكى و كهرباى از هر يكى دو درم سنك اين همه را بكوبذ و قرص كند « 10 » بجلاب شربتى يك مثقال بوذ به آب كسنى و رازيانه و شكر بخورذ يا با كلنگبين جمع كند از كلنگبين ده درم سنك و از قرص يك مثقال و از بس وى بخورذ آب كسنى و رازيانه و اكر رازيانه و كسنى نيابذ بيخ ايشان بكيرذ و بجوشانذ و آب به كار برذ و غذا همان دارذ كياذ كردم و ببايذ دانستن كه علاج اين بيمارى دشوار بوذ و نكاه بايذ داشتن تا آماس سخت نشوذ و اكر بدين اب رازيانه و كسنى « 10 » خيار جنبر برافكند بهر شربتى سه درم سنك بغايت صواب آيذ و كر « 11 » اب رازيانه و كسنى مصعّد بود « 12 » به بوذ ( f . 276 ) اينك بدينكونه بوذ علاج وى و طبيخ به زور و اصول از كراباذين « 13 » حنين نيك آيذ « 14 » با كلنكبين بخورذ باز اكر آماس سختى كيرذ آنكاه اين ضماد به كار دارى [ صفت وى ] « 15 » بكير « 16 » موم مصفّى و روغن ناردين اكر بيابى و اكر نيابى سنبل
--> ( 1 ) - ب ه : بكوبد ( 2 - 2 ) - ف : اين ( 3 ) - ف : هفتهء ( 4 ) - در اصل افزوده « بلعاب اسبغول » و در « ب ه » با علامت « لا - الى » مشخص شده است ( 5 - 5 ) - ف : كسنى و بيخ رازيانه . ( 6 ) - ف : « بخورذ » ندارد ( 7 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ( 8 ) - ب ه : فقاح ادخر و بابونه نسخه ( 9 ) - ف : افزوده . فقاح ( 10 ) - ف : افزوده . و ( 11 ) - ف : و اكر ( 12 ) - ف : مصعد كنى ( 13 ) - ف : قراباذين ( 14 ) - در اصل افزوده : « و كراب رازيانه و كسنى » و در « ب ه » با علامت « لا - الى » مشخص شده است ( 15 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ( 16 ) - ف : « بكير » ندارد