از هر يكى هفت درم سنك رب السوس بنج درم سنك اين‌همه را بكوبذ و جمع كند بلعاب اسبغول يا بلعاب دانهء آبى و حب كند جند لوبيا و « 1 » دايم بدهن « 1 » بدارذ و اكر بدين اخلاط دشوار برآيد از كلو بدين طبيخ زوفا علاج كند ( f . 268 ) « 2 » طبيخ زوفا بكيرذ عناب سى شمار سقبستان « 2 » بنجاه شمار انجير بستى بنج شمار برّ سياوشان بنج درم سنك بيخ سوس نيم‌كوفته بنج درم سنك ميويز بىدانه بيست درم سنك اين‌همه را بجوشانذ با جهار رطل آب تا بيك رطل باز آيذ انكاه روشن كند و بخورذ هر روزى جهل درم سنك با ده درم سنك بنفشه برورده و طعام سبوساب دارذ يا رشته كند بروغن باذام و « 3 » بانيد سبيد « 3 » و دايم نار شيرين بمكد و كر غرو شكّر « 4 » بمكد « 5 » به بود و انجير تازه با روغن خورد نيك آيذ و از همه بهتر اصحاب سل را شير بوذ كى از بستان بخورند و از همه شيرها شير زنان به بوذ و غذا اين زن جوژه دارذ و كشك و كدو و سباناخ و نرسك جنانك ياذ كردم و اكر نخورذ شير زنان شير خر خورذ و اين شير قوى بايذ كه بوذ و معتدل و باك و شير بز نيز شايذ « 6 » و « 6 » كرم بايذ كخورذ و بسيار نخورد تا اندر معده ترش نشوذ « 7 » و با جلاب خورذ و كفته بوذم كه مردمان روم بكوه روند و شير آنجا خورند اكر تو بفرمائى تا « 8 » آن‌كس را برند با كوهى « 8 » كه آنجا نبات بوذ و داروها كخران بخورند « 9 » خوب آيذ نيز و كر شير با لعوق بخورد جنانك ياذ كردم به آيذ . و اكر اين بلغم و ريم مانندهء سريشم ماهى كردذ آنكاه لعوق عنصل

--> ( 1 - 1 ) - ف : به دهان دايم ( 2 - 2 ) - ف : بكيرذ عناب بشمار سى سكپستان ( 3 - 3 ) - ف : كر پانيذ بوذ شايذ ( 4 ) - ب ه : نسخه ، نىشكر يابد . م : و كر نى شكر يابذ بمكذ ( 5 ) - ف : مكذ ( 6 - 6 ) - ف : كه خورذ ( 7 ) - ف : نكردذ . ب ه : اكر ترش شود ( 8 - 8 ) - ف : بكش روند يا بكوهى . م : ترا بكش برند يا بكوهى ديكر . ( 9 ) - ف : بخوند