ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
319
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
لعاب اسبغول و آب برك با برك و به سينه برنهد دايم و غذا همان دارذ كياذ - كردم و همان حب به دهان دارد . و بوذ كى اين سرفه از آماس شوشه بوذ و « 1 » علاج وى « 2 » علاج ذات الريه بوذ كى بباب وى ياذ كنم « 3 » . و بوذ كى اين سرفه از ريم بوذ كى از ريش آيذ و نشان وى و ان سل يكى بوذ و علاج وى همجن علاج سل بوذ . و بوذ كه اين سرفه از سردى مزاج شوشه بوذ و علاج وى ما العسل « 4 » بود و بنفشه پرورده با انكبين « 4 » و غذا سبوساب با بانيد بوذ و « 1 » خاصه آن وقت كى سرما بوذ . اندر برآمذن خون از كلو « 5 » نيك نكاه بايذ داشتن جه بسيار بوذ كى خون از « 6 » سر فروذ آيذ و بكلو « 6 » فرو روذ و باز برآيذ و نشان اين آن بوذ كى ببينى فروذ آيذ كاهكاه [ و علاج وى آن بوذ ] « 7 » كى سر « 8 » سرد كنى و شراب خشخاش دهى و اقراص خشخاش و اقراص كهربا و فصد كند از ( f . 251 ) قيفال و غرغره كند بطبيخ كل و جلنار و تترى و « 1 » نيز شايسته بوذ « 9 » شراب آبى و شراب سيب و شراب زرك كى بايشان « 10 » غرغره كند و بخورذ نيز ازين شرابها و كر به دهان ريش بوذ علاج قلاع بايذ كردن .
--> ( 1 ) - ف : « و » ندارد ( 2 ) - ف : افزوده . همان ( 3 ) - ف : ياذ كردم ( 4 - 4 ) - ف : و بنفشه پرورده بانكبين بوذ ( 5 ) - ف : باب برآمذن خون از كلو ( 6 - 6 ) - ف : سرفه فروذ آيذ و باز . ( 7 ) - از « ف » افزوده شد . ب ه : علاج . . . م : علاج وى آن بود ( 8 ) - ب ه : را ( 9 ) - ف : افزوده . و ( 10 ) - ف : با ايشان