نار نيز موافق آيذ و آب با جلاب خورذ و بوقت خواب لعاب اسبغول خورد و شكر و آب كدو نيز نيكو « 1 » بوذش كدو را بخمير آرد جو اندر كيرد « 1 » و بتنور اندر [ نهد ] « 2 » تا آن خمير ببزذ انكاه كدو را از خمير بيرون آرذ و سولاخ كند تا آن آب از وى بيرون آيذ و بدان آب شكر برافكند و هم‌جن جلاب بجوشانذ و به كار دارذ و آب خيار بادرنك هم‌جنان خام « 3 » ستده با شكر نيكو « 4 » بوذ و به دهان اندر بدارذ اين حبّ صفته « 5 » بكيرذ تخم كدو شيرين و تخم خيار و تخم بابرك « 6 » از هر يكى سه درم سنك ربّ - السوس درم سنكى اين‌همه را حب كند و به دهان بدارذ و اكر ربّ السوس اين حب را تلخ كند شكر بفزايذ ( f . 250 ) جنانك « 7 » خوش شوذ و بلعاب اسبغول و سبيده « 8 » خايه جمع كند و حب كند هر يكى جند باقلى و به دهان بدارذ انكاه كى تب دارد و « 9 » باز اكر تب ندارذ علاج وى بشير تازه بوذ آن « 10 » بز كجو خورده بوذ « 10 » و شير خر نيز صواب آيد بايذ « 11 » كى اين شيرها گرم خورند « 12 » همان ساعت كى بدوشند و كفك بردارند و بجاى آب بخورند « 13 » بوقت جشنكى « 14 » و بجمله علاج اين با علاج خداوندان « 15 » [ دق ] « 16 » يكى بوذ . و كر مزاج « 17 » شوشه كرم بوذ علامات همين بوذ الا آنك روى وى « 18 » سرخ بوذ و جشنكى بسيار بوذ و دم زذن و نبض عظيم بوذ و بوذ كى دم دراز بكشد كاه‌كاه و « 9 » علاج وى آن بوذ كى ياذ كردم بباب يبس الريه الا آنك ضماد كند از بنفشه و آرد كشك و خطمى سبيد و روغن بنفش و

--> ( 1 - 1 ) - ف : بوذ كدو را اندر خمير آرد جو بكيرذ ( 2 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد . ( 3 ) - ف : « خام » ندارد ( 4 ) - ف : نكو ( 5 ) - ف : « صفته » ندارد ( 6 ) - ب ه : خرفه . ( 7 ) - ف : چنان ( 8 ) - ف : سپيذى ( 9 ) - ف : « و » ندارد ( 10 - 10 ) - ف : بزى كه جو خورذ ( 11 ) - ف : « بايذ » ندارد ( 12 ) - ف : خورذ . ب ه : اين شيرها اكر از بستان اين حيوانات خورد بهتر و اكر نتواند خورد طشتى يا طاسى اب كرم كنند و كاسه‌اى در ميان اب كرم نهند و شير در ان كاسه دوشند ، صح . ( 13 ) - ف : خورند ( 14 ) - « ف » و « ب ه » : تشنكى ( 15 ) - ف : خداوند ( 16 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد . ( 17 ) - ف : بمزاج ( 18 ) - ف : « وى » ندارد