ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
299
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
آيذ و « 1 » دندان بياماسذ و اين نشان اآن بوذ كى مايه از ان عصب كى زير دندان است بيرون امده است و كر « 2 » اينهمه بكنى و به نشوذ و « 3 » درد ننشيند دندان را ببايذ كندن « 4 » يا داغ بايذ كردن و اكر كاواك بوذ ناجاره ببايذ كندن كى جزين « 4 » روى نبوذ . « 5 » و كر بيقين بدانى « 6 » كى از صفرا خاستست « 5 » شربتى قرص بنفشه ببايذ خوردن « 7 » كنافع و مبارك است و اكر كلواك بوذ هم سوذ دارذ . اين قرص كه كفتم جن غلبه صفرا بوذ . جن از همه بماند انكاه ببايذ « 7 » كندن و كر جوان را دندان جنبان بوذ بكيرذ جلنار و سعد و كل سرخ و سك از هر يكى يك درم سنك و « 8 » زاك سبيد نيم درم سنك اينهمه را بسايذ و بدندان و بآروك بردفسانذ ، و اكر زرد كشته بوذ دندان سبيد بايذ كردن بكفك دريا و نمك اندرانى و خشار « 9 » و غضارهى جينى اينهمه را بسايذ و بدندان اندر مالذ و نكاه دارذ اروك را تا ريش نشوذ ، و كر « 2 » از خوردن جيزى ترش بوذ و قابض كى « 10 » دندان كند كردذ علاج خاييدن با برك تر بوذ « 11 » يا مغز باذام سبيد كرده يا مغز كوز يا بدندان كرفتن موم جذاجذا شايذ و هم جمله « 12 » ، و اكر دندان سرد كردذ بمزاج كى هوا « 13 » و اب سرد نتابذ « 14 » علاج
--> ( 1 ) - « ب ه » و « م » : جون بن ( 2 ) - ف : و اكر ( 3 ) - ف : « و به نشوذ و » ندارد ( 4 - 4 ) - ف : و جزين ( 5 - 5 ) - ف : و كر از صفرا خاسته بوذ ( 6 ) - ب ه : دانى ( 7 - 7 ) - ف : و كاواك را هم سود دارذ و الا ببايد ( 8 ) - ف : « و » ندارد ( 9 ) - ف : خشاره . ب ه : . . . اشخار . م : خشار سوذه . ( 10 ) - ف : « كى » ندارد ( 11 ) - م : افزوده . يعنى بر بهن ( 12 ) - ب ه : باهم آميخته ( 13 - 12 ) - ف : بهم شايذ و اكر مزاج دندان سرد كردذ كه هوا سرد . ( 14 ) - ب ه : برنتابذ . ف : نتاوذ