ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

298

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

بهرج كى « 1 » بتوانى اكر بدين روغن كل و مصطكى به نشوذ « 2 » و الّا سركا و نمك « 3 » را به دهان بدارذ بسيار تا ان مواد بذ را آنجا خشك كند . و بوذ كى درد دندان بىآماس بوذ و بلغمى بوذ و نشان وى آن بوذ كى ياذ كردم بمقدمهء اين « 4 » كتاب بباب زيادت بلغم و علاج وى « 5 » آن بوذ كى شكم آرذ بياره فيقرا يا بحب « 5 » قوقايا يا بحب اسطمخيقون و باز غرغره - كند بياره و باز به دهان بگيرذ ترياق الاربعه يا بكيرذ بلبل سياه سوذه با قطران آميخته به دهان « 6 » اكر به نشوذ شحم حنظل با سركا بجوشانذ و آن سركا به دهان بدارذ بسيار تا آن « 7 » بلغم ببرد ، يا « 7 » بكيرذ يك كف برك مورد خشك و يك كف جوب « 8 » درخت نشك كى ناژ گويند و دو دانه سير « 9 » بجوشاند با سركا و آن سركا را كرم به دهان اندر بدارذ ، يا بكيرذ عاقرقرحا و بوست بيخ كبر سوذه و « 10 » با سركا بجوشانذ و به دهان بدارذ اكر به نشوذ بنشتر بيازند گرد اندر كرد آن دندان تا آن عصب را از ان دندان جدا كند و اكر به نشوذ بكيرذ تخم فنك سياه يك درم سنك ميعه‌تر دو درم سنك [ ان را بسايذ ] « 11 » و هر دو جمع كند « 12 » و بخور كند و دوذ آن بنايزه بدارذ تا دندان خيره شوذ يا بگيرذ روغن شيره و بجوشاند با « 13 » بابونه و بيخ خطمى و آن روغن « 14 » به دهان بدارذ و انكاه كوز مغز كرم كند و دندان بر ( f . 235 ) وى فشارذ تا خوى

--> ( 1 ) - ف : « كى » ندارد ( 2 ) - ف : شوذ ( 3 ) - ب ه : و اب ( 4 ) - ف : « اين » ندارد ( 5 - 5 ) - ف : شكم آوردن بود بيارهء فيقرا و حب . ( 6 ) - « ف » و « ب ه » : بكيرذ ( 7 - 7 ) - ف : بلغم را ببرد باز ( 8 ) - ب ه : و يك كف . . . م : يك كف بوست درخت نوشك ( 9 ) - ف : افزوده . و ( 10 ) - ف : « و » ندارد ( 11 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ( 12 - 11 ) - ف : و با اين جمع كند . ( 13 ) - ف : يا ( 14 ) - ف : افزوده . را