ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
297
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
جز « 1 » استخوان و جز « 1 » عصب . و اكنون [ جون ] « 2 » دندان درد كند اعنى آن عصب كى زير « 3 » دندان و اندر كرد وى است « 3 » جن « 4 » درد با « 5 » آماس اروك بوذ و آماس « 6 » سوزان و سرخ بوذ « 6 » و آسانى يابذ از جيزهاى خنك علاج فصد « 7 » قيفال بوذ و حجامت « 7 » بر قفا و جهار رك كشاذن و شكم آوردن بطبيخ هليله زرد و ياره فيقرا و غرغره كردن بسكنكبين ساذه و به دهان بكيرذ اسبغول بسركا « 8 » فرغار كرده و آب سرد بر سر ريزد و كلاب با كافور بسر برنهد اكر به نشوذ از بس دو روز بكيرذ روغن كل و بهر ده درم سنكى دو درم سنك مصطكى سوذه برافكند « 9 » اين روغن به دهان بدارذ كاه كرم و كاه سرد ، [ و بدانك ] « 10 » دندان درد نكند الّا از جهت غذا ناموافق تا ان غذا [ متحير ] « 10 » شوذ تا « 5 » استحالت نيابذ ( f . 234 ) بگوهر [ دندان درد ننشيند ] « 11 » و جن اان جيزهاء ناموافق آنجا بمانذ « 12 » از بيرون وى آماس كند و جن بتنهء دندان مانذ « 13 » [ دندان ] « 10 » را ببوسانذ و سياه كند ، يا نقصان غذا افتذ دندان را تا باريك شوذ و زرد و جنبان جنانك دندان بيران بوذ جن اين سبب دانسته [ امذ بايذ تا غذا ] « 10 » ناموافق از وى دور دارى و آن « 14 » مواد متحيّر كى انجا بوذ بيرون آرى
--> ( 1 ) - ف : چن ( 2 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل ظاهرا « خوذ » . ( 3 - 3 ) - ف : دندانست و كرد اندر كرد وى ( 4 ) - ب ه : آن ( 5 ) - ف : يا ( 6 - 6 ) - ف : سوزان بوذ و سرخ ( 7 ) - ف : افزوده . كردن ( 8 ) - ف : بسركاه ( 9 ) - ف : افزوده . و ( 10 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ( 11 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل « . . . خويش » . ( 12 ) - ب ه : آيد ، خ ( 13 ) - ب ه : رسذ ( 14 ) - ف : اين