ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

294

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

افكنى « 1 » و از « 1 » سرب بكردار جوال‌دوزى كنى و اين موى بدان سرب اندر كشى و سرب را « 2 » ببينى اندر كنى و حيله « 3 » كنى تا ورا به حلق فرو - كنى تا بكام فروذ آيد و اين موى لختى سوى دهان اندر آيذ و لختى سوى بينى و تو « 4 » موى را كاه ازين سوى دهان كشى و كاه از ان سوى بينى تا جنان جن دست ارّه‌اى « 5 » آن كوشت افزونى را ببرّذ باز بمرهم زنكارى علاج كنى تا بخورذ و باك كردذ باز بمرهم كافورى علاج كنند « 6 » تا به شوذ تمام . و نيز بيمارى بوذ كى بوى « 7 » و كند « 7 » نه داند و اين را خشم كويند و ديكر بيمارى بوذ و كوشت افزونى آمذه بوذ و راه دم زدن كرفته « 8 » و علاج اين ياذ كرده‌ام و ديكرى بوذ كى باد سطبر اندر مانده بوذ ببينى و نشان اين اان بوذ كى دم زذن بدشوارى بيرون ايذ و علاج وى خوردن يارهء فيقرا بوذ و حب قوقايا و دايم بينى بر بخار « 9 » اب بابونه و مرزنكوش و شيح داشتن و عطسه آوردن بخزميان و بلبل و كندش و بيوسته بوييدن مشك و عنبر و مرزنكوش و سيسنبر و بوذ كى « 10 » عظم مشاش را « 10 » سدّه افتاذه بوذ و نشان اين اآن بوذ كى مجرى بسته شذه بوذ و بوى نداند و علاج وى آن بوذ شونيز بسايند « 11 » و سركا با وى « 12 » يار كنند و بدان بينى فرو جكانند و ستان خفته بوند « 12 » و دهان بر اب كرده تا به دهان فرو - نيايذ و اين نوع سخت درد كند و من « 13 » آزموذه‌ام جو جند بار « 13 » جنين

--> ( 1 - 1 ) - ف : و آن ( 2 ) - ف : « را » ندارد ( 3 ) - ف : حيلة ( 4 ) - ف : افزوده . اين ( 5 ) - ف : دستره ( 6 ) - ف : علاج كنى ( 7 - 7 ) - ف : از كند ( 8 ) - ف : افزوده . بوذ . ( 9 ) - ف : ببخار ( 10 - 10 ) - ف : عظم مشاس ( 11 ) - ف : بسايذ ( 12 - 12 ) - ف : يار كند و بذان بينى فروچكانذ و ستان خفته بوذ بوند ( 13 - 13 ) - ف : آزموذم چند بار