طرخماطيقان نيز موافق بوذ . باب ظفره « 1 » ظفره ناخنه بوذ از بيغوله جشم « 2 » كبينى « 2 » است يكى زيادتى « 3 » بديد آيذ جن ناخن سبيد و اين دو كونه بوذ : يك كونه تنك بوذ و ديدار باز ندارذ بسيار و علاج وى همان بوذ و علاج سبل همان ، و يك كونه سطبر بوذ و علاج وى برگرفتن بوذ به دو كارد و باز بداروها جن باسليقون بزرك كى « 4 » بكشد بجشم همين « 4 » علت را و هم سبل را جن بركرفتى بسرمه باسليقون علاج بايذ كردن تا بهتر شوذ و بوذ كى از بس سبل برداشتن و ناخنه برداشتن از جشم آب « 5 » دويدن كيرذ و باشد كه « 5 » بيران را بىاين سبب از جشم آب دوذ « 6 » . اكر از بس « 7 » ناخنه و سبل بوذه بوذ علاج وى بكيرذ توتيا ده درم سنك هليله زرد سوذه سه درم سنك روى سوخته دو درم سنك دار بلبل دو درم سنك صبر يك درم سنك بسايذ جن سرمه و بجشم اندر كشذ و جنان بايذ كى بيش ازين بذرور زرد علاج كنذ اكر بهتر نشوذ باز « 8 » بدين دارو كى « 9 » ياذ كردم « 10 » و بوذ كى « 11 » آب دويذن با سوختن بوذ و حالى مانندهء خوره و علاج وى ماننده‌ى علاج سلاق بوذ . و امّا آن آب دويذن كه مر « 12 » بيران را بوذ علاج « 13 » آن بوذ كى بكيرد

--> ( 1 ) - ف : باب فى ذكر الظفرة ( 2 - 2 ) - ف : كه سوى بينى ( 3 ) - ف : زيادت ( 4 - 4 ) - ف : به چشم اندر كشذ هم اين ( 5 - 5 ) - ف : دوذ و باز ( 6 ) - ب ه : بس ( 7 - 6 ) - اكر سپس ( 8 ) - ف : « باز » ندارد ( 9 ) - ب ه : افزوده . من ( 10 ) - ب ه : علاج كند . ( 11 ) - ف : افزوده . اين ( 12 ) - ف : « مر » ندارد ( 13 ) - ف : افزوده . وى