ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

263

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

كوزبوا با هليله سياه و دايم به دهان بدارذ و روغن قسط و روغن سوسن با عاقرقرحا و خزميان و فربيون بمالذ « 1 » با روغن بلسان و « 1 » يا غاليه و مشك و عنبر . و ابو زكار نشابورى حكايت كرد كه « 2 » ببغداد من مقاطعه كردم يكى مفلوج را ببسيار « 3 » دينار و بيك روز علاج كردم و بياوردم بيست من سركا تيز سبيد « 4 » انكورى و برافكندم بر وى « 5 » زنجبيل و كركوهن و شحم حنظل و شيح از هر يكى ده درم سنك مرزنكوش و وذن و سيسنبر و بابونه و اكليل - الملك و حاشا و سداب و رازيانه « 6 » از هر يكى مقدار نيم من اين‌همه را بجوشانيذم بدان سركا « 7 » تا به مقدار ده من « 7 » باز آمد باز مفلوج را برهنه - كردم و بر سر طغاره‌اى جوبها بنهادم ببهنا « 8 » و مفلوج را بر سر « 9 » آن طغاره بنشاختم و كليمى بسر و روى « 9 » وى اندر كشيذم و آنكاه آن سركا را بدان بن « 10 » طغاره فرو ريختم و مفلوج فغان مىكرد و من مىداشتم تا انكاه كى مفلوج از بانك « 11 » سست شذ و باز « 12 » بيرون آوردم او را « 13 » راست كشته « 13 » و از بيمارى بيرون آمذه . و استاذ من « 14 » نيكو نداشت اين سخن را « 15 » و هم بوزكار « 16 » نشابورى نصيحت « 17 » كند كشما مكنيت اين ، جه من « 17 » مخاطره ديدم بدين علاج

--> ( 1 - 1 ) - ف : يا روغن بلسان ( 2 ) - ف : « كه » ندارد ( 3 ) - ب ه : به صد ( 4 ) - ف : « سپيذ » ندارد . ( 5 ) - ف : بوى ( 6 ) - ب ه : تر ( 7 - 7 ) - ف : تا بده من ( 8 ) - ف : بپهنا بنهادم ( 9 - 9 ) - ف : طغاره بنشاندم كليمى بسر ( 10 ) - ف : « بن » ندارد ( 11 ) - ف : « از بانك » ندارد ( 12 ) - ب ه : بانك نداشت ( 13 - 13 ) - ف : سست كشته ( 14 ) - ب ه : رحمه اللّه ( 15 ) - ف : « را » ندارد ( 16 ) - ف : ابوزكار ( 17 - 17 ) - ف : كرد كه شما مكنيت اين چه .