بوذ خون بركيرذ بخاصه « 1 » جن روى سرخ بوذ « 1 » و ركها خاسته ، باز حقنه نرم كند به اول و به آخر حقنهء تيز و سركا و روغن كل و كلاب بر سر بسيار نهذ و غذا كشك آب « 2 » كند و شكّر به اول و به آخر « 3 » ما العسل و نيك جهد كند تا از غذا باز نه‌ايستند « 4 » اين بيماران ، و اكر تن بر بوذ بدين بيماريها اكر اندام بمالند نيك هرروزى « 5 » جند بار خاصه پايان نيك آيذ و نيك « 6 » جهد كنى تا يك روز غذا دهى و يك روز نى . اينك اين علاجها بدين‌كونه بوذ و كويند سبات مستغرق « 7 » را به خانه روشن بايذ خوابنيدن و سبات سهرى را به خانه نيم‌روشن و نيم‌تاريك و خداوندان قرانيطس « 8 » را بخانهء تاريك . باب مانيا « 9 » اين بيمارى بوذ ماننده سرسام ( f . 193 ) كرم و « 10 » از صفراى سوخته بوذ كى اندر دماغ گرد آيذ و مردم را ترسنده كردانذ و بذكمان و به آخر ديوانه كرداند « 11 » و لكن با تب بوذ و از بس تبهاء كرم آيد و اين كس را روى سرخ « 12 » كردد جن آماسيذه‌اى و جن از دور بدين كس بنكرى روى وى « 13 » سياه نمايذ و جن نزديك فراز آئى روى « 14 » وى بكونه خود « 14 » بوذ و آب سبيد كردذ از قبل آنك حرارت بسر بر رفته بوذ و علاج وى علاج

--> ( 1 - 1 ) - ف : خاصه جن روى صرخ بيند ( 2 ) - ف : « آب » ندارد ( 3 ) - ف : و آخر ( 4 ) - ف : نه‌ايستذ ( 5 ) - ف : هروزى ( 6 ) - ف : « نيك » ندارد ( 7 ) - ف : مسترق ( 8 ) - ف : برانيطس ( 9 ) - ف : باب فى ذكر مانيا ( 10 ) - ف : افزوده . اين ( 11 ) - ف : كند ( 12 ) - ب ه : ظ . پر ، خ ( 13 ) - ف : او ( 14 - 14 ) - ف : بكونه