ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
240
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
از بهر آنك بكيرذ مردم را ناكاه اكر به نماز اندر بوذ يا كارى مىكند از صناعت بر همان شكل بماند و معنى اخذه كرفتن بوذ و علاج وى حقنه - كردن بوذ « 1 » برين كونه جنانك صفت وى « 1 » بكيرذ شحم حنظل يك كف بسبايه دو كف وذن يك مشت « 2 » افتيمون يك كف ( f . 192 ) اينهمه را بجوشانذ بسه رطل آب تا بيك « 3 » رطل باز آيذ و باز صافى كند و بكيرذ از وى ده ستير و بر وى افكند ده درم سنك انكبين و سه « 4 » درم سنك روغن بابونه و حقنه كند و بر سر بيمار فرمايذ نهاذن روغن نركس و روغن سوسن نيم كرم و از همين روغنها بفرمايذ جكانيدن اندر بينى و بكلو فرو كند ماء العسل با افاويه و ليثرغوس « 5 » را نيز ما العسل موافق آيذ . اكنون ياذ كنيم « 6 » سبات السهرى . باب سبات سهرى « 7 » « 8 » اين « 8 » آماسى بوذ بمقدمهء دماغ از مايهء آميخته از صفرا و بلغم مانندهء ان تب كه ورا غبّ غير خالص خوانند و نشان اين بيمارى آن بوذ كه بيمار بدان ماند كوئى اندر خوابستى و لكن جشم باز بوذش تا از جهت سبات بخفتكان ماند و از جهت كشاذكى جشم ببيداران « 9 » و علاج « 9 » نيز مركب بايذ كردن از قرانيطس « 10 » و ليثرغس ، اكر سامان خون بركرفتن
--> ( 1 - 1 ) - ف : بدينكونه ( 2 ) - ف : كف ( 3 ) - ف : يك ( 4 ) - ب ه : ده ( 5 ) - ف : ليثرغش ( 6 ) - ف : ياذ كنم . ( 7 ) - ف : باب فى ذكر سبات السهرى ( 8 - 8 ) - ف : سبات السهرى ( 9 - 9 ) - ف : مانذ و عليج . ( 10 ) - ف : برانيطس