ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

228

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

بوذ و بوذ كه بدور بوذ و بوذ « 1 » كبى دور بوذ « 1 » و علاج اين بيمارى جنان بايذ كه نكاه كنى تا آن مايه اندر كجا مانده است اكر اندر معده بوذ قى فرمائى كردن بجوز القى و كنكرزد و تخم ترب جنانك ياذ كرده‌ام « 2 » بباب داءالثعلب بلغمى و باز هليله برورده خورد « 3 » يا زنجبيل برورده « 4 » تا معده قوى كردذ و باز ياره فيقرا را بخورد يك شربت « 5 » تا به [ شود ] « 6 » و الا « 7 » ما الاصول بخورد و با « 8 » روغن بيد انجير صفت « 9 » ما الاصول بكيرذ كرفش « 10 » و تخم رازيانه و بيخ كرفش « 10 » و بيخ رازيانه و اذخر و مصطكى و انيسون و حلبه و نانخواه و قردمانا و شكاع و باذآورد و لك و ريوند و غافت « 11 » و روينه ( f . 183 ) اين همه را بجوشاند و صافى كند بر رسم « 12 » خويش و آنكاه برافكند برين اب بر هر شربتى ياره فيقرا يك درم سنك و دو درم سنك روغن بادام تلخ با روغن بيد انجير و بناشتا بخورذ يا بخورد اين طبيخ [ صفت وى ] « 13 » بكيرذ بيخ كرفش و بيخ رازيانه و اذخر از هر يكى ده درم سنك وذن كوهى و زريوند گرد و شكاع و باذ آورد از هر يكى بنج درم سنك هليله سياه بخته كرده هفت درم سنك افتيمون بنج درم سنك مصطكى سه درم سنك سنبل دو درم سنك سليخه و نانخواه و قصب الذريره از هر يكى سه درم سنك غاريقون بنج درم سنك « 14 » اسطوخودوس هفت درم سنك « 14 » ميويز باك كرده از تكسك سى درم سنك اين‌همه را « 15 » بهفت رطل آب بجوشانذ تا يك من بماند « 15 » و آب وى صافى

--> ( 1 - 1 ) - ف : كه بدور نبوذ . ( 2 ) - ف : ياذ كردم ( 3 ) - ف : افزوده . و ( 4 ) - ب ه : خورد ( 7 - 5 ) - ف : اكر به شوذ يا نى ( 6 ) - از « ب ه » افزوده شد . ( 8 ) - ف : يا ( 9 ) - ف : « صفت » ندارد . ( 10 ) - ف : كرفس ( 11 ) - ف : غافث ( 12 ) - ف : برسم ( 13 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود ( 14 - 14 ) - ف : اسطوخذوس هفت درم سنك و ( 15 - 15 ) - ف : بجوشانذ با هفت رطل آب تا بمانذ يك من